Ο διεθνής διαγωνισμός και το άδηλο μέλλον του ελληνικού σχολείου
Ο Ανδρέας Σλάιχερ, διευθυντής Εκπαίδευσης και Δεξιοτήτων του ΟΟΣΑ, εμπνεύστηκε το Πρόγραμμα PISA (Διεθνές Πρόγραμμα για την Αξιολόγηση των Μαθητών) τη δεκαετία του 1990. Στόχος, έγραψε, ήταν η άμιλλα 15χρονων μαθητών από διάφορες χώρες, η σύγκριση των εκπαιδευτικών συστημάτων προέλευσής τους και η βελτίωσή τους. Μαθητές Γ’ Γυμνασίου από το 2000, αρχικά από 43 χώρες, από 91 το 2025, καλούνται κάθε τρία χρόνια να διαγωνιστούν στη Γλώσσα, στα Μαθηματικά και στις Φυσικές Επιστήμες. Στα τρία πεδία προστέθηκε το 2025 και η Επίλυση Προβλημάτων σε Ψηφιακά Περιβάλλοντα. Παρά τις αντιδράσεις, οι διαγωνισμοί PISA αναδείχτηκαν σε πρωτογενή πηγή μελέτης της εκπαίδευσης. Πέρα από τις επιδόσεις των μαθητών ανά γνωστικό πεδίο, αξιολογούνται ποικίλες πτυχές όπως το φύλο, η κοινωνική σύνθεση των μαθητών, η γεωγραφική τους προέλευση… Οι Ελληνες μαθητές δεν τα πήγαν ιδιαίτερα καλά από την αρχή. Στους πρώτους διαγωνισμούς ήταν λίγο κάτω από τη μέση της κατάταξης. Οι προσπάθειες βελτίωσης δεν ευοδώθηκαν. Η Νίκη Κεραμέως εισήγαγε διαγωνισμό προετοιμασίας στα παιδιά της ΣΤ’ Δημοτικού, την «ελληνική PISA». Τα αποτελέσματα, ωστόσο, το 2022 και το 2025, ήταν προς το χειρότερο.…
