Αγλαΐα Παππά στα «ΝΕΑ»: «Ο βαθύς πόθος κινεί τα πράγματα»
Κάθε φορά που παίζετε σε μια παράσταση, ο πήχης μπαίνει ψηλά. Είναι αγωνιώδες το κυνηγητό της τελειότητας; Δεν θέλω τίποτα να είναι τέλειο· η τέχνη έχει ανάγκη από τα λάθη και μέσα από αυτά προχωράει. Αν δεν αποδεχτούμε το λάθος, είναι δυνατόν εγώ να κινηθώ προς την τελειότητα όταν πιστεύω αυτό; Τα μεγαλύτερα κινήματα, οι μεγαλύτερες επαναστάσεις στην τέχνη έχουν γίνει από λάθος. Το λάθος έχει ρίσκο, τόλμη, σκέψη, ανησυχία. Ο,τι μου περιγράφετε τώρα υπήρχε πάντα στη ζωή σας; Νομίζω ότι αν υπάρχει άνθρωπος που θα τον ρωτήσεις αυτό, θα σου πει «όχι, δεν υπήρχε». Καταρχήν, όταν είσαι άτολμος, για παράδειγμα, δεν το γνωρίζεις. Θέλει μια γενναιότητα για να παραδεχτείς τι δεν είσαι. Και αγάπη για να αποδεχτείς αυτό που είσαι. Πότε αποδεχτήκατε αυτό που είστε; Ολα αυτά τα πράγματα γίνονται μέσα από μια διαδικασία. Δεν γεννιέσαι έτσι, εξελίσσεσαι. Παίζουν ρόλο το σπίτι, οι επιλογές, οι στιγμές, η τύχη. Η τύχη; Τεράστιο. Εγώ σε ένα δευτερόλεπτο παραλίγο να χάσω τη ζωή μου. Παίζει όμως και θετικό ρόλο. Από εκείνη τη μία στιγμή του ατυχήματος πυροδοτήθηκαν δύο παράλληλες διαδρομές: μία άκρως αρνητική και μία βαθιά θετική.…
