Διάβασε τα χείλη μου: Είναι το σύστημα ηλίθιε
Διαβάζω για το σιδηροδρομικό ατύχημα στην Ισπανία , το δεύτερο μέσα στο 2026, και την αναφορά μεταξύ άλλων πως η μία εταιρεία ήταν κρατική και η άλλη ιδιωτική. Παραβλέπεται, όμως, η σημαντική επισήμανση πως η Renfe ανήκει εξ ολοκλήρου στο Ισπανικό δημόσιο και στην Iryo το 51% ανήκει στην κρατική ιταλική Trenitalia . Αυτή η εικόνα δείχνει πως το κύριο θέμα αφορά το άνοιγμα των μεταφορών στον ανταγωνισμό και όχι την αντιπαράθεση ανάμεσα σε μία αμιγώς κρατική και μία αμιγώς ιδιωτική εταιρεία. Πρόκειται για μία κρίσιμη διάκριση που διαρκώς παραβλέπεται – αν και αποτελεί την καρδιά του προβλήματος. Ως προς το θέμα της ιδιοκτησίας, ο Deng Xiaoping το έθεσε με σαφήνεια, μακριά από κάθε ιδεολογική αναφορά, με την πασίγνωστη πλέον φράση του «Δεν έχει σημασία αν η γάτα είναι μαύρη ή άσπρη, αρκεί να πιάνει ποντίκια» . Θέλησε, έτσι, να τονίσει πως το ζητούμενο είναι η αποτελεσματικότητα . Κρατική ή ιδιωτική η εταιρεία, δεν έχει σημασία. Αυτό που μετρά είναι η αποτελεσματικότητα. Κι αυτό γίνεται ακόμη πιο επιτακτικό όταν πρόκειται για δημόσια αγαθά. Στην Ισπανία, στον συγκεκριμένο τομέα, επιδιώχθηκε να υπάρξει αποτέλεσμα μέσω του ανοίγματος στον ανταγωνισμό.…
