Yunan Postası

Σε αναβρασμό η Ευρώπη για τραπεζικά deals, το σήμα από τις κινήσεις στην Ελλάδα

Powergameπριν από 5 ώρες

Περιβάλλον πολύ πιο ευνοϊκό για τη δημιουργία εθνικών πρωταθλητών στις τράπεζες , ανοίγοντας μεγαλύτερες προοπτικές και για διασυνοριακές συγχωνεύσεις και εξαγορές, δημιουργεί η ανάκαμψη της κερδοφορίας του τραπεζικού κλάδου και η ανάγκη για μεγαλύτερους τραπεζικούς ομίλους ικανούς να ανταγωνιστούν διεθνώς αμερικανικές ή κινεζικές τράπεζες και να χρηματοδοτήσουν μεγάλους κοινούς στόχους στην ΕΕ, όπως η άμυνα, η πράσινη μετάβαση και οι στρατηγικές επενδύσεις. Η Ευρώπη βρίσκεται σε αναβρασμό για τραπεζικά deals που αναμένεται να συμπαρασύρει σε επόμενο χρόνο και την ελληνική αγορά, αφού νομοτελειακά και άλλες ξένες τράπεζες, πέραν της UniCredit η οποία κατέχει ήδη το 30% της Alpha Bank, θα ενδιαφερθούν για τις ελληνικές τράπεζες. Η εξέλιξη αυτή δεν αποκλείεται να ανακατέψει την τράπουλα και στην εγχώρια αγορά, καθώς υπάρχουν ήδη φήμες για συζητήσεις μεταξύ των έξι τραπεζών. Η UniCredit με την Commerzbank και οι κινήσεις σε Ιταλία, Πορτογαλία Η επιχείρηση της UniCredit για την εξαγορά της Commerzbank στη Γερμανία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της επίμονης και έντονης κινητικότητας για τη δημιουργία μεγαλύτερων και υπερεθνικών ευρωπαϊκών τραπεζών.…

Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.

Διαβάστε στο Powergame

Κοινοποίηση

Σχετικές ειδήσεις

Ta Neaπριν από 24 λεπτά1 λ

Προδοσία και ταπείνωση, το πραγματικό δόγμα του τραμπισμού

Το επαναλαμβάνω κάθε φορά που αναφέρομαι στον Τραμπ. Καθώς δεν στερούμαι υπευθυνότητας, ούτε υποστηρίζω την πολιτική του «όσο χειρότερα, τόσο το καλύτερο», ούτε είμαι ιδεολογικά εχθρός της Αμερικής, ελπίζω ειλικρινά να διαψευστώ στην κρίση μου για αυτόν τον άνθρωπο. Και τίποτα δεν θα με χαροποιούσε περισσότερο από το να τον δω τελικά να επιτελεί, για παράδειγμα στη Μέση Ανατολή, ένα έργο δίκαιο και γενναίο, αντάξιο των προκλήσεων της εποχής μας. Ομως, παρατηρώντας τη διπλωματία του, τις σχέσεις του με τους συμμάχους και την κοσμοθεωρία του, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί στη διάρκεια της μιάμισης θητείας του, ένα πράγμα μού προξενεί εντύπωση, ή μάλλον δύο. Πρώτον , η προδοσία ως σύστημα και μέθοδος. Σκέφτομαι, φυσικά, τη Δανία, έναν από τους πιο σταθερούς εταίρους των Ηνωμένων Πολιτειών, από την οποία αξίωσε να εκχωρήσει τη Γροιλανδία ωσάν να επρόκειτο για εισηγμένη εταιρεία, γήπεδο γκολφ ή ξενοδοχείο υπό εκβιασμό. Τους Ευρωπαίους γενικότερα, στους οποίους συμπεριφέρεται με λιγότερο σεβασμό απ’ ό,τι στον Ερντογάν, τον Κιμ Γιονγκ Ουν ή την τσαβίστρια διάδοχο του ναρκοκαθεστώτος του Μαδούρο. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });…