Yunan Postası

Άρης: Το βήμα προς το… όραμα!

Ta Neaπριν από 6 ώρες

Το deal Άρη και Σπανούλη κάλλιστα χαρακτηρίζεται και κάπως… ποιητικό. «Γιατί;» θα αναρωτηθεί κάποιος, ο οποίος απλά χαζεύει το εξώφυλλο ενός βιβλίου το οποίο έχει… μπόλικο μπάσκετ στις σελίδες του. Αν και στην περίπτωση του «Kill Bill», μιλάμε για ολόκληρους τόμους. Και ο επόμενος αρχίζει να γράφεται εκεί όπου ξεκίνησε ο πρώτος. Πολύ πριν απ’ τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, πολύ πριν απ’ το ξεπέταγμα στο Μαρούσι, ήταν ο μικρός Βασίλης που ένα απόγευμα ξεκίνησε από τη Λάρισα για τη Θεσσαλονίκη. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); }); googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Οταν το Παλέ είχε ακόμα εκείνη την ισχυρή μπασκετική αίγλη – όχι ότι δεν έχει τώρα – και όσα γίνονταν μέσα στο παρκέ μαγνήτιζαν μικρούς και μεγάλους. Ετσι μαγνητίστηκε και ο Σπανούλης. Από τις ιστορίες του αυτοκράτορα Αρη, από τον Γκάλη και τον Γιαννάκη. Εγινε ένας από τους πολλούς «καρπούς» μίας χρυσής εποχής για το ελληνικό μπάσκετ, το οποίο εισχώρησε μέσα του σαν… μικρόβιο και δεν έφυγε ποτέ. Ετσι το χαρακτήρισε άλλωστε και ο ίδιος κατά την (πρόσφατη) παρουσίασή του από τον Αρη, στην αίθουσα Τύπου του Παλέ ντε Σπορ.…

Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.

Διαβάστε στο Ta Nea

Κοινοποίηση

Σχετικές ειδήσεις

Ta Neaπριν από 17 λεπτά1 λ

Προδοσία και ταπείνωση, το πραγματικό δόγμα του τραμπισμού

Το επαναλαμβάνω κάθε φορά που αναφέρομαι στον Τραμπ. Καθώς δεν στερούμαι υπευθυνότητας, ούτε υποστηρίζω την πολιτική του «όσο χειρότερα, τόσο το καλύτερο», ούτε είμαι ιδεολογικά εχθρός της Αμερικής, ελπίζω ειλικρινά να διαψευστώ στην κρίση μου για αυτόν τον άνθρωπο. Και τίποτα δεν θα με χαροποιούσε περισσότερο από το να τον δω τελικά να επιτελεί, για παράδειγμα στη Μέση Ανατολή, ένα έργο δίκαιο και γενναίο, αντάξιο των προκλήσεων της εποχής μας. Ομως, παρατηρώντας τη διπλωματία του, τις σχέσεις του με τους συμμάχους και την κοσμοθεωρία του, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί στη διάρκεια της μιάμισης θητείας του, ένα πράγμα μού προξενεί εντύπωση, ή μάλλον δύο. Πρώτον , η προδοσία ως σύστημα και μέθοδος. Σκέφτομαι, φυσικά, τη Δανία, έναν από τους πιο σταθερούς εταίρους των Ηνωμένων Πολιτειών, από την οποία αξίωσε να εκχωρήσει τη Γροιλανδία ωσάν να επρόκειτο για εισηγμένη εταιρεία, γήπεδο γκολφ ή ξενοδοχείο υπό εκβιασμό. Τους Ευρωπαίους γενικότερα, στους οποίους συμπεριφέρεται με λιγότερο σεβασμό απ’ ό,τι στον Ερντογάν, τον Κιμ Γιονγκ Ουν ή την τσαβίστρια διάδοχο του ναρκοκαθεστώτος του Μαδούρο. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });…