Yunan Postası

Φιλιππίνες: Εντοπίστηκε «πλοίο-κολαστήριο» με πάνω από 1.000 αιχμαλώτους που βυθίστηκε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Ta Neaπριν από 6 ώρες

Ανακαλύφθηκε ναυάγιο ιαπωνικού πλοίου-φυλακής στις Φιλιππίνες , που βυθίστηκε το 1944 από αμερικανικά αεροσκάφη , με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους πάνω από 1.000 σύμμαχοι αιχμάλωτοι πολέμου. Το σκάφος ανήκε στα περίφημα «πλοία-κολάσεις», που χρησιμοποιούσαν οι Ιάπωνες για τη μεταφορά κρατουμένων ανάμεσα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Πολλοί από τους νεκρούς είχαν εργαστεί στον περιβόητο « Σιδηρόδρομο του Θανάτου » που ένωνε Βιρμανία και Ταϊλάνδη. Ο επικεφαλής της αποστολής, Τζος Γκέιτς , εξήγησε ότι οι Σύμμαχοι βύθιζαν συχνά τέτοια πλοία, επειδή ήταν βαμμένα σαν πολεμικά και κινούνταν μέσα σε ιαπωνικές νηοπομπές, με αποτέλεσμα να θεωρούνται νόμιμοι στόχοι. googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); }); googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η ομάδα του Γκέιτς, σε συνεργασία με το αμερικανικό μη κερδοσκοπικό «Hellships Memorial Foundation», εντόπισε το ναυάγιο του Hōfuku Maru τον Ιανουάριο, χάρη σε ιαπωνικά αρχεία που αποδείχθηκαν ακριβέστερα από τα αμερικανικά. Το πλοίο βρίσκεται σε βάθος 50 μέτρων, λίγα μίλια από τις ακτές της Λουζόν, βορειοδυτικά της Μανίλα .…

Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.

Διαβάστε στο Ta Nea

Κοινοποίηση

Σχετικές ειδήσεις

In.grπριν από 38 λεπτά1 λ

Εξαφάνιση Σταυρούλας Λεβεντάκη: Βασικός ύποπτος ο ενοικιαστής – Τον αναζητά η αστυνομία

Ο ενοικιαστής της 45χρονης Σταυρούλας βρίσκεται στο επίκεντρο της έρευνας – Κατέθεσε στις Αρχές και μετά εξαφανίστηκε αφήνοντας το κινητό στο αυτοκίνητό του.

Ta Neaπριν από 40 λεπτά1 λ

Ρουθ ΝτεΦρις στα «ΝΕΑ»: «Η πολιτική βούληση μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα»

Η ενασχόλησή της με το περιβάλλον ξεκίνησε την πρώτη Ημέρα της Γης, το μακρινό 1970. Πάνω από 55 χρόνια μετά, η καθηγήτρια Οικολογίας και Βιώσιμης Ανάπτυξης, συνιδρύτρια κοσμήτορας της Σχολής Κλίματος του Πανεπιστήμιου Κολούμπια, Ρουθ ΝτεΦρις (Ruth DeFries), θα βρεθεί στην Αθήνα, για να μιλήσει σήμερα στο πλαίσιο του The Lyceum Project. «Η επιστήμη της κλιματικής αλλαγής και της βιοποικιλότητας μόλις άρχιζε να αναδεικνύεται τότε», λέει στα «ΝΕΑ», ανακαλώντας τα πρώτα βήματα της καριέρας της. Συχνά, της αποδίδεται ο τίτλος της γεωγράφου του περιβάλλοντος. Στην πραγματικότητα, η έρευνά της επικεντρώνεται στο πώς οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα και άλλους πόρους αλλάζουν τη χρήση της γης σε ολόκληρη την τροπική ζώνη, μελετώντας λύσεις που θα επιτρέψουν την ευημερία των ανθρώπων και της φύσης. Για να πετύχει τα παραπάνω, χρησιμοποιεί μια συνδυαστική μέθοδο δορυφορικών εικόνων και έρευνας πεδίου, με έμφαση σε περιοχές της κεντρικής Ινδίας. «Ο όρος “περιβαλλοντική γεωγραφία” είναι κάπως δυσνόητος. Ενας εναλλακτικός όρος θα μπορούσε να είναι “επιστήμη της βιωσιμότητας”.…