Επιδοτήσεις για φωτοβολταϊκά, αλλά ποιος έχει λεφτά να τα βάλει;
Το πρόβλημα αναδεικνύεται και μέσα από τη μελέτη που δημοσίευσε στις 29 Οκτωβρίου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ενεργειακή φτώχεια στην Κύπρο Για να γλιτώσεις χρήματα από τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος , πρέπει πρώτα να έχεις χρήματα να ξοδέψεις. Αυτή είναι η μεγάλη αντίφαση των κρατικών επιδοτήσεων για φωτοβολταϊκά και άλλες παρεμβάσεις που κάνουν τα σπίτια λιγότερο ενεργοβόρα. Όποιος έχει οικονομική άνεση μπορεί να επωφεληθεί. Όποιος μετράει τα χρήματά του για να βγάλει τον μήνα, συνήθως μένει με τον λογαριασμό στο χέρι. Το πρόβλημα αναδεικνύεται και μέσα από τη μελέτη που δημοσίευσε στις 29 Οκτωβρίου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ενεργειακή φτώχεια στην Κύπρο, δηλαδή, για τους ανθρώπους που δυσκολεύονται να πληρώσουν το ηλεκτρικό ρεύμα ή να κρατήσουν το σπίτι τους ζεστό τον χειμώνα και δροσερό το καλοκαίρι. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το 2021 σχεδόν ένα στα πέντε νοικοκυριά στην Κύπρο δεν μπορούσε να θερμάνει ικανοποιητικά την κατοικία του. Πρόκειται για παλαιότερα στοιχεία, που όμως δείχνουν πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα. Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα . Μια οικογένεια με δύο καλούς μισθούς αποφασίζει να εγκαταστήσει φωτοβολταϊκά.…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο Cyprus Times
Σχετικές ειδήσεις
Charlie Hebdo: Η «Υποταγή» και η εκ περιτροπής προεδρία με προκαταβολή
Το εξώφυλλο που σημαδεύτηκε από την επίθεση του 2015, το μυθιστόρημα του Ουελμπέκ και ένας μουσουλμάνος υποψήφιος για τη γαλλική προεδρία του 2027. Στην Κύπρο, η απαίτηση προαποδοχής της εκ περιτροπής προεδρίας θέτει το ερώτημα: τι διαπραγματεύεσαι όταν έχεις ήδη παραχωρήσει το ζητούμενο; Ένας συγγραφέας ντυμένος μάγος, ένα μυθιστόρημα για τη μεταμόρφωση της Γαλλίας και ένα εξώφυλλο που απέκτησε τραγική ιστορική βαρύτητα. Στις 7 Ιανουαρίου 2015, το γαλλικό σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo κυκλοφόρησε με τη γελοιογραφία του Μισέλ Ουελμπέκ από τον Luz. «Οι προβλέψεις του μάγου Ουελμπέκ», έγραφε: «Το 2015 χάνω τα δόντια μου. Το 2022 κάνω Ραμαζάνι». Την ίδια ημέρα κυκλοφορούσε η «Υποταγή». Λίγες ώρες αργότερα, οι αδελφοί Κουασί εξαπέλυσαν την τρομοκρατική επίθεση στο Charlie Hebdo, στο Παρίσι. Δώδεκα άνθρωποι δολοφονήθηκαν συνολικά, ανάμεσά τους εμβληματικοί γελοιογράφοι και ο οικονομολόγος Μπερνάρ Μαρίς, φίλος του Ουελμπέκ. Συγκλονισμένος, ο συγγραφέας ανέστειλε την προώθηση του βιβλίου. Η έκδοσή του συνδέθηκε ανεξίτηλα με μια αιματηρή επίθεση στην ελευθερία της έκφρασης.…
Ένα καυγά ρε παιδιά, τον έχουν ανάγκη!
Εκδίδει ανακοίνωση ο ΔΗΣΥ για το ΑΚΕΛ, επειδή κατηγόρησε ο Στέφανος Στεφάνου την Πινδάρου από το βήμα της Κεντρικής Επιτροπής. «Συστημένη επίθεση» από τον Γενικό Γραμματέα του ΑΚΕΛ, με στόχο να προκληθεί και απάντηση. Αξιοποίησε την πάσα Στεφάνου, που διετέλεσε και ποδοσφαιριστής στα νιάτα του, ο Δημοκρατικός Συναγερμός και απάντησε. Και από το σημείο εκείνο ξεκίνησε ο πόλεμος των ανακοινώσεων . Στο τέλος χάθηκε και το μέτρημα. Την είχαν ανάγκη και τα δυο κόμματα αυτή την αντιπαράθεση, αυτόν το χαρτοπόλεμο. Όπως παλιά. Σήκωσαν «σκόνη», νομίζοντας ότι μπορεί να οδηγήσει όλο τούτο στην πόλωση. Αυτό λειτουργούσε κάποτε. Όταν υπήρχε μεγάλος κομματικός πυρήνας, ο οποίος ήταν από… μπετόν . Σήμερα ο σκληρός πυρήνας έχει συρρικνωθεί. Τα δυο μεγαλύτερα κόμματα, έχουν κατά καιρούς συγκρουστεί, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις συνεργαστεί. Κυρίως σε σχέση με το Κυπριακό. Αλλά στην τελευταία προεδρική εκλογή, το 2023 , υπήρξε μια πρωτόγνωρη, για κάποιους, συνεργασία, όταν από τον κομματικό μηχανισμό του ΔΗΣΥ, «έστελναν» ψηφοφόρους στον υποψήφιο του ΑΚΕΛ, για να αντιμετωπισθεί ο «κοινός εχθρός».…
Η αλήθεια πίσω από τα φαινόμενα της μαθητικής παραβατικής συμπεριφοράς
Μαρία Λουκά, «Δεκαέξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα», Εκδόσεις Βακχικόν, 2025 Μετά το βραβευμένο «εφηβικό» της μυθιστόρημα «Η Αφέντισσα της Λάρας» (1992), η Μαρία Λουκά εμπλουτίζει την πολυειδή συγκομιδή της εργογραφίας της με τη δεύτερη μυθιστορηματική της κατάθεση, από την οποία τεκμαίρεται όχι μόνο η αριστοτεχνική γραφή της αφηγηματικής της υποβλητικής αμεσότητας, αλλά και η εξόχως ενδιαφέρουσα πρωτοποριακή ιδιαιτερότητα της παρούσας θεματικής αποτύπωσης για πολλαπλούς λόγους. Κατ’ αρχήν, αιφνιδιάζει ο Πιραντελλικός τίτλος, που παραπέμπει στο εμβληματικό έργο του επιφανούς Νομπελίστα δραματουργού με τη διαφοροποίηση του αριθμού των προσώπων που «ζητούν συγγραφέα» και τη διαφορετικότητα των ιστοριών τους, όπως διευκρινίζει η συγγραφέας στον επίλογο του προλογίσματός της: «Σαν τα έξι πρόσωπα του Λουίτζι Πιραντέλλο, έτσι και τα δικά μου δεκαέξι πρόσωπα ζουν ήδη μέσα μου, για μισό σχεδόν αιώνα, μια ζωή που είναι δική τους και που δεν είναι στη δύναμή μου να τους την αρνηθώ, όχι άλλο. Είναι πια καιρός να τ’ αφήσω να βγουν στο φως…».…