Καταγράφεται αύξηση των αναπνευστικών λοιμώξεων: Αισθητά τα περιστατικά τις τελευταίες ημέρες

Τα πρώτα σημάδια της εποχής των αναπνευστικών λοιμώξεων είναι ήδη ορατά στα ιατρεία των προσωπικών γιατρών στην Κύπρο, με τις επισκέψεις ασθενών που παρουσιάζουν σχετικά συμπτώματα να αυξάνονται τις τελευταίες ημέρες. Κρυολογήματα, φαρυγγίτιδες, βρογχίτιδες, ρινίτιδες, πονόλαιμος και βήχας περιλαμβάνονται στα συχνότερα προβλήματα για τα οποία οι πολίτες αναζητούν ιατρική βοήθεια, από την περασμένη εβδομάδα, με τους προσωπικούς γιατρούς να διαπιστώνουν ότι η περίοδος των εποχικών αναπνευστικών λοιμώξεων έχει σιγά σιγά αρχίσει να γίνεται αισθητή. Η δραστηριότητα της γρίπης , ωστόσο, παραμένει προς το παρόν χαμηλή, γεγονός που δεν προκαλεί έκπληξη, καθώς στην Κύπρο η εποχική γρίπη συνήθως αρχίζει να παρουσιάζει εντονότερη δραστηριότητα αργότερα, από τα μέσα Δεκεμβρίου και μετά. Χαμηλή παραμένει, αυτή τη στιγμή, και η δραστηριότητα του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού (RSV). Την ίδια ώρα, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο κορωνοϊός παρουσιάζει αυξητική τάση σε αρκετές χώρες, ενώ η δραστηριότητα της γρίπης και του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού (RSV) παραμένει χαμηλή, σύμφωνα με την τελευταία εβδομαδιαία ενημέρωση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC).…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο PhilenewsΣχετικές ειδήσεις
Charlie Hebdo: Η «Υποταγή» και η εκ περιτροπής προεδρία με προκαταβολή
Το εξώφυλλο που σημαδεύτηκε από την επίθεση του 2015, το μυθιστόρημα του Ουελμπέκ και ένας μουσουλμάνος υποψήφιος για τη γαλλική προεδρία του 2027. Στην Κύπρο, η απαίτηση προαποδοχής της εκ περιτροπής προεδρίας θέτει το ερώτημα: τι διαπραγματεύεσαι όταν έχεις ήδη παραχωρήσει το ζητούμενο; Ένας συγγραφέας ντυμένος μάγος, ένα μυθιστόρημα για τη μεταμόρφωση της Γαλλίας και ένα εξώφυλλο που απέκτησε τραγική ιστορική βαρύτητα. Στις 7 Ιανουαρίου 2015, το γαλλικό σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo κυκλοφόρησε με τη γελοιογραφία του Μισέλ Ουελμπέκ από τον Luz. «Οι προβλέψεις του μάγου Ουελμπέκ», έγραφε: «Το 2015 χάνω τα δόντια μου. Το 2022 κάνω Ραμαζάνι». Την ίδια ημέρα κυκλοφορούσε η «Υποταγή». Λίγες ώρες αργότερα, οι αδελφοί Κουασί εξαπέλυσαν την τρομοκρατική επίθεση στο Charlie Hebdo, στο Παρίσι. Δώδεκα άνθρωποι δολοφονήθηκαν συνολικά, ανάμεσά τους εμβληματικοί γελοιογράφοι και ο οικονομολόγος Μπερνάρ Μαρίς, φίλος του Ουελμπέκ. Συγκλονισμένος, ο συγγραφέας ανέστειλε την προώθηση του βιβλίου. Η έκδοσή του συνδέθηκε ανεξίτηλα με μια αιματηρή επίθεση στην ελευθερία της έκφρασης.…

Ένα καυγά ρε παιδιά, τον έχουν ανάγκη!
Εκδίδει ανακοίνωση ο ΔΗΣΥ για το ΑΚΕΛ, επειδή κατηγόρησε ο Στέφανος Στεφάνου την Πινδάρου από το βήμα της Κεντρικής Επιτροπής. «Συστημένη επίθεση» από τον Γενικό Γραμματέα του ΑΚΕΛ, με στόχο να προκληθεί και απάντηση. Αξιοποίησε την πάσα Στεφάνου, που διετέλεσε και ποδοσφαιριστής στα νιάτα του, ο Δημοκρατικός Συναγερμός και απάντησε. Και από το σημείο εκείνο ξεκίνησε ο πόλεμος των ανακοινώσεων . Στο τέλος χάθηκε και το μέτρημα. Την είχαν ανάγκη και τα δυο κόμματα αυτή την αντιπαράθεση, αυτόν το χαρτοπόλεμο. Όπως παλιά. Σήκωσαν «σκόνη», νομίζοντας ότι μπορεί να οδηγήσει όλο τούτο στην πόλωση. Αυτό λειτουργούσε κάποτε. Όταν υπήρχε μεγάλος κομματικός πυρήνας, ο οποίος ήταν από… μπετόν . Σήμερα ο σκληρός πυρήνας έχει συρρικνωθεί. Τα δυο μεγαλύτερα κόμματα, έχουν κατά καιρούς συγκρουστεί, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις συνεργαστεί. Κυρίως σε σχέση με το Κυπριακό. Αλλά στην τελευταία προεδρική εκλογή, το 2023 , υπήρξε μια πρωτόγνωρη, για κάποιους, συνεργασία, όταν από τον κομματικό μηχανισμό του ΔΗΣΥ, «έστελναν» ψηφοφόρους στον υποψήφιο του ΑΚΕΛ, για να αντιμετωπισθεί ο «κοινός εχθρός».…

Η αλήθεια πίσω από τα φαινόμενα της μαθητικής παραβατικής συμπεριφοράς
Μαρία Λουκά, «Δεκαέξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα», Εκδόσεις Βακχικόν, 2025 Μετά το βραβευμένο «εφηβικό» της μυθιστόρημα «Η Αφέντισσα της Λάρας» (1992), η Μαρία Λουκά εμπλουτίζει την πολυειδή συγκομιδή της εργογραφίας της με τη δεύτερη μυθιστορηματική της κατάθεση, από την οποία τεκμαίρεται όχι μόνο η αριστοτεχνική γραφή της αφηγηματικής της υποβλητικής αμεσότητας, αλλά και η εξόχως ενδιαφέρουσα πρωτοποριακή ιδιαιτερότητα της παρούσας θεματικής αποτύπωσης για πολλαπλούς λόγους. Κατ’ αρχήν, αιφνιδιάζει ο Πιραντελλικός τίτλος, που παραπέμπει στο εμβληματικό έργο του επιφανούς Νομπελίστα δραματουργού με τη διαφοροποίηση του αριθμού των προσώπων που «ζητούν συγγραφέα» και τη διαφορετικότητα των ιστοριών τους, όπως διευκρινίζει η συγγραφέας στον επίλογο του προλογίσματός της: «Σαν τα έξι πρόσωπα του Λουίτζι Πιραντέλλο, έτσι και τα δικά μου δεκαέξι πρόσωπα ζουν ήδη μέσα μου, για μισό σχεδόν αιώνα, μια ζωή που είναι δική τους και που δεν είναι στη δύναμή μου να τους την αρνηθώ, όχι άλλο. Είναι πια καιρός να τ’ αφήσω να βγουν στο φως…».…