«Εμφύλιος» στο Παρίσι ακόμα και για τις «διαδρομές» των διαδηλωτών – Η νέα απαγόρευση πορείας από την αστυνομία
Με σκοπό την αποτροπή τυχόν νέων ταραχών και επεισοδίων, η Αστυνομική Διεύθυνση του Παρισιού εξέδωσε, σήμερα, διάταγμα με το οποίο απαγορεύει διαδήλωση που είχε προγραμματίσει για την Τρίτη το συνδικάτο Interfac Ile-de-France στο κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας. Η συγκεκριμένη διαδήλωση βρίσκει αντίθετες τις αστυνομικές αρχές της πόλης, οι οποίες έχουν αντιπροτείνει εναλλακτική διαδρομή της πορείας στα προάστια, μεταξύ της Πορτ ντε Σαραντόν και της Πορτ ντε Μοντρέιγ, την οποία, όμως, απορρίπτουν οι φοιτητές που σκοπεύουν να προσφύγουν στο διοικητικό δικαστήριο κατά της απόφασης. «Λένε πως η πορεία στο κέντρο του Παρισιού απαγορεύεται», κατήγγειλε στο Agence France-Presse (AFP) η Κοπελιά Μορώ, μέλος του συνδικάτου. Το Interfac IDF, το οποίο παρουσιάζεται ως η γενική συνέλευση των φοιτητών των πανεπιστημιακών σχολών της Ιλ-ντε-Φρανς, κοινοποίησε μια διαδρομή η οποία ξεκινά από το Πάνθεον, στο 5ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού, και καταλήγει στην έδρα του MEDEF, της μεγαλύτερης οργάνωσης εργοδοτών στη Γαλλία, στο 7ο δημοτικό διαμέρισμα. Μια διαδρομή «μη συμβατή με τους ισχύοντες περιορισμούς ασφαλείας» […]
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο Newsbeast
Σχετικές ειδήσεις
Charlie Hebdo: Η «Υποταγή» και η εκ περιτροπής προεδρία με προκαταβολή
Το εξώφυλλο που σημαδεύτηκε από την επίθεση του 2015, το μυθιστόρημα του Ουελμπέκ και ένας μουσουλμάνος υποψήφιος για τη γαλλική προεδρία του 2027. Στην Κύπρο, η απαίτηση προαποδοχής της εκ περιτροπής προεδρίας θέτει το ερώτημα: τι διαπραγματεύεσαι όταν έχεις ήδη παραχωρήσει το ζητούμενο; Ένας συγγραφέας ντυμένος μάγος, ένα μυθιστόρημα για τη μεταμόρφωση της Γαλλίας και ένα εξώφυλλο που απέκτησε τραγική ιστορική βαρύτητα. Στις 7 Ιανουαρίου 2015, το γαλλικό σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo κυκλοφόρησε με τη γελοιογραφία του Μισέλ Ουελμπέκ από τον Luz. «Οι προβλέψεις του μάγου Ουελμπέκ», έγραφε: «Το 2015 χάνω τα δόντια μου. Το 2022 κάνω Ραμαζάνι». Την ίδια ημέρα κυκλοφορούσε η «Υποταγή». Λίγες ώρες αργότερα, οι αδελφοί Κουασί εξαπέλυσαν την τρομοκρατική επίθεση στο Charlie Hebdo, στο Παρίσι. Δώδεκα άνθρωποι δολοφονήθηκαν συνολικά, ανάμεσά τους εμβληματικοί γελοιογράφοι και ο οικονομολόγος Μπερνάρ Μαρίς, φίλος του Ουελμπέκ. Συγκλονισμένος, ο συγγραφέας ανέστειλε την προώθηση του βιβλίου. Η έκδοσή του συνδέθηκε ανεξίτηλα με μια αιματηρή επίθεση στην ελευθερία της έκφρασης.…
Μάριος Ιωάννου Ηλία: Το όραμα δίνει κατεύθυνση, η καθημερινή εργασία τού δίνει υπόσταση
Από τη μουσική σύνθεση στη διοίκηση πολιτιστικών θεσμών, ο συνθέτης και πρόεδρος του ΔΣ της Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου μιλά για το όραμά του, τη συλλογική προσπάθεια και την ανάγκη ο πολιτισμός να αποκτήσει ουσιαστικό ρόλο στην ανάπτυξη της κοινωνίας. Για τον Μάριο Ιωάννου Ηλία, η πολυδιάστατη πορεία από τη μουσική σύνθεση και τη διεθνή καλλιτεχνική δραστηριότητα έως την ανάληψη θεσμικών ευθυνών αποτελεί μια διαρκή αναζήτηση νέων δυνατοτήτων για τον πολιτισμό. Με αφορμή τον πρόσφατο διορισμό του ως προέδρου του ΔΣ της Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου , μιλά για τις προκλήσεις της διοίκησης, τη σημασία της συνεργασίας και την ανάγκη να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για μια πολιτιστική ανάπτυξη με διάρκεια και ουσιαστικό αντίκτυπο. – Πόσο εύκολη είναι η μετάβαση από τη δημιουργία στη διοίκηση; Για μένα, η μετάβαση από τη σύνθεση στη διοίκηση είναι φυσική. Σε ηλικία 30 ετών ανέλαβα τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή στη γερμανική εταιρεία m:con – mannheim:congress GmbH, θυγατρική του Δήμου του Μανχάιμ, με ετήσιο προϋπολογισμό 80 εκατομμυρίων ευρώ και περίπου 100 εργαζομένους.…
Η αλήθεια πίσω από τα φαινόμενα της μαθητικής παραβατικής συμπεριφοράς
Μαρία Λουκά, «Δεκαέξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα», Εκδόσεις Βακχικόν, 2025 Μετά το βραβευμένο «εφηβικό» της μυθιστόρημα «Η Αφέντισσα της Λάρας» (1992), η Μαρία Λουκά εμπλουτίζει την πολυειδή συγκομιδή της εργογραφίας της με τη δεύτερη μυθιστορηματική της κατάθεση, από την οποία τεκμαίρεται όχι μόνο η αριστοτεχνική γραφή της αφηγηματικής της υποβλητικής αμεσότητας, αλλά και η εξόχως ενδιαφέρουσα πρωτοποριακή ιδιαιτερότητα της παρούσας θεματικής αποτύπωσης για πολλαπλούς λόγους. Κατ’ αρχήν, αιφνιδιάζει ο Πιραντελλικός τίτλος, που παραπέμπει στο εμβληματικό έργο του επιφανούς Νομπελίστα δραματουργού με τη διαφοροποίηση του αριθμού των προσώπων που «ζητούν συγγραφέα» και τη διαφορετικότητα των ιστοριών τους, όπως διευκρινίζει η συγγραφέας στον επίλογο του προλογίσματός της: «Σαν τα έξι πρόσωπα του Λουίτζι Πιραντέλλο, έτσι και τα δικά μου δεκαέξι πρόσωπα ζουν ήδη μέσα μου, για μισό σχεδόν αιώνα, μια ζωή που είναι δική τους και που δεν είναι στη δύναμή μου να τους την αρνηθώ, όχι άλλο. Είναι πια καιρός να τ’ αφήσω να βγουν στο φως…».…