Επιχειρηματίας, η σύζυγος και τα δύο παιδιά τους ανάμεσα στους εννέα νεκρούς από τη συντριβή Learjet στη Φλόριντα
Συγκλονιστικές λεπτομέρειες έρχονται στο φως για την αεροπορική τραγωδία στη Φλόριντα, όπου εννέα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους όταν ιδιωτικό αεροσκάφος συνετρίβη σε κατοικημένη περιοχή, προκαλώντας ισχυρή έκρηξη και μεγάλη πυρκαγιά. Ανάμεσα στα θύματα βρίσκονταν ένας πολυεκατομμυριούχος επιχειρηματίας από το Τέξας, η σύζυγός του, τα δύο μικρά παιδιά τους και η νταντά της οικογένειας. Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το TMZ, επικαλούμενο πρόσωπα από το περιβάλλον της οικογένειας, πρόκειται για τον 44χρονο Άνταμ Ρόμπινσον και τη σύζυγό του, Έλεν, οι οποίοι ταξίδευαν μαζί με τα δύο παιδιά τους, Έμα και Τσάρλι, προς τις Μπαχάμες. Στο αεροσκάφος επέβαιναν επίσης δύο στενοί φίλοι τους, η νταντά των παιδιών και τα δύο μέλη του πληρώματος. Ο Ρόμπινσον ζούσε στο Όστιν του Τέξας και είχε δημιουργήσει σημαντική περιουσία δραστηριοποιούμενος στον χώρο της τεχνολογίας. Ήταν ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος των εταιρειών λογισμικού Retention.com και RB2B, ενώ στο παρελθόν είχε εργαστεί στους χρηματοπιστωτικούς ομίλους Lehman Brothers και Barclays Capital. Tech entrepreneur Adam Robinson, his wife, their […]
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο Newsbeast
Ίδια είδηση, διαφορετική ματιά
Πώς κάλυψαν την ίδια είδηση άλλες εφημερίδες:
Σχετικές ειδήσεις
Charlie Hebdo: Η «Υποταγή» και η εκ περιτροπής προεδρία με προκαταβολή
Το εξώφυλλο που σημαδεύτηκε από την επίθεση του 2015, το μυθιστόρημα του Ουελμπέκ και ένας μουσουλμάνος υποψήφιος για τη γαλλική προεδρία του 2027. Στην Κύπρο, η απαίτηση προαποδοχής της εκ περιτροπής προεδρίας θέτει το ερώτημα: τι διαπραγματεύεσαι όταν έχεις ήδη παραχωρήσει το ζητούμενο; Ένας συγγραφέας ντυμένος μάγος, ένα μυθιστόρημα για τη μεταμόρφωση της Γαλλίας και ένα εξώφυλλο που απέκτησε τραγική ιστορική βαρύτητα. Στις 7 Ιανουαρίου 2015, το γαλλικό σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo κυκλοφόρησε με τη γελοιογραφία του Μισέλ Ουελμπέκ από τον Luz. «Οι προβλέψεις του μάγου Ουελμπέκ», έγραφε: «Το 2015 χάνω τα δόντια μου. Το 2022 κάνω Ραμαζάνι». Την ίδια ημέρα κυκλοφορούσε η «Υποταγή». Λίγες ώρες αργότερα, οι αδελφοί Κουασί εξαπέλυσαν την τρομοκρατική επίθεση στο Charlie Hebdo, στο Παρίσι. Δώδεκα άνθρωποι δολοφονήθηκαν συνολικά, ανάμεσά τους εμβληματικοί γελοιογράφοι και ο οικονομολόγος Μπερνάρ Μαρίς, φίλος του Ουελμπέκ. Συγκλονισμένος, ο συγγραφέας ανέστειλε την προώθηση του βιβλίου. Η έκδοσή του συνδέθηκε ανεξίτηλα με μια αιματηρή επίθεση στην ελευθερία της έκφρασης.…
Μάριος Ιωάννου Ηλία: Το όραμα δίνει κατεύθυνση, η καθημερινή εργασία τού δίνει υπόσταση
Από τη μουσική σύνθεση στη διοίκηση πολιτιστικών θεσμών, ο συνθέτης και πρόεδρος του ΔΣ της Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου μιλά για το όραμά του, τη συλλογική προσπάθεια και την ανάγκη ο πολιτισμός να αποκτήσει ουσιαστικό ρόλο στην ανάπτυξη της κοινωνίας. Για τον Μάριο Ιωάννου Ηλία, η πολυδιάστατη πορεία από τη μουσική σύνθεση και τη διεθνή καλλιτεχνική δραστηριότητα έως την ανάληψη θεσμικών ευθυνών αποτελεί μια διαρκή αναζήτηση νέων δυνατοτήτων για τον πολιτισμό. Με αφορμή τον πρόσφατο διορισμό του ως προέδρου του ΔΣ της Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου , μιλά για τις προκλήσεις της διοίκησης, τη σημασία της συνεργασίας και την ανάγκη να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για μια πολιτιστική ανάπτυξη με διάρκεια και ουσιαστικό αντίκτυπο. – Πόσο εύκολη είναι η μετάβαση από τη δημιουργία στη διοίκηση; Για μένα, η μετάβαση από τη σύνθεση στη διοίκηση είναι φυσική. Σε ηλικία 30 ετών ανέλαβα τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή στη γερμανική εταιρεία m:con – mannheim:congress GmbH, θυγατρική του Δήμου του Μανχάιμ, με ετήσιο προϋπολογισμό 80 εκατομμυρίων ευρώ και περίπου 100 εργαζομένους.…
Η αλήθεια πίσω από τα φαινόμενα της μαθητικής παραβατικής συμπεριφοράς
Μαρία Λουκά, «Δεκαέξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα», Εκδόσεις Βακχικόν, 2025 Μετά το βραβευμένο «εφηβικό» της μυθιστόρημα «Η Αφέντισσα της Λάρας» (1992), η Μαρία Λουκά εμπλουτίζει την πολυειδή συγκομιδή της εργογραφίας της με τη δεύτερη μυθιστορηματική της κατάθεση, από την οποία τεκμαίρεται όχι μόνο η αριστοτεχνική γραφή της αφηγηματικής της υποβλητικής αμεσότητας, αλλά και η εξόχως ενδιαφέρουσα πρωτοποριακή ιδιαιτερότητα της παρούσας θεματικής αποτύπωσης για πολλαπλούς λόγους. Κατ’ αρχήν, αιφνιδιάζει ο Πιραντελλικός τίτλος, που παραπέμπει στο εμβληματικό έργο του επιφανούς Νομπελίστα δραματουργού με τη διαφοροποίηση του αριθμού των προσώπων που «ζητούν συγγραφέα» και τη διαφορετικότητα των ιστοριών τους, όπως διευκρινίζει η συγγραφέας στον επίλογο του προλογίσματός της: «Σαν τα έξι πρόσωπα του Λουίτζι Πιραντέλλο, έτσι και τα δικά μου δεκαέξι πρόσωπα ζουν ήδη μέσα μου, για μισό σχεδόν αιώνα, μια ζωή που είναι δική τους και που δεν είναι στη δύναμή μου να τους την αρνηθώ, όχι άλλο. Είναι πια καιρός να τ’ αφήσω να βγουν στο φως…».…