Τραμπ για Ιράν: «Οι τιμές του πετρελαίου κατακρημνίζονται επειδή ο κόσμος πιστεύει ότι δεν θα υπάρχει πόλεμος»
Την εκτίμηση ότι το Ιράν επιθυμεί να καταλήξει το συντομότερο δυνατόν σε συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου εξέφρασε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, εμφανιζόμενος αισιόδοξος για την προοπτική διπλωματικής διευθέτησης της σύγκρουσης. Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, ο Αμερικανός πρόεδρος συνέδεσε την υποχώρηση των διεθνών τιμών του πετρελαίου με τις προσδοκίες των αγορών ότι ο πόλεμος με το Ιράν θα μπορούσε να τερματιστεί. «Οι τιμές του πετρελαίου κατακρημνίζονται, σχεδόν κατά 10 δολάρια το βαρέλι – ρεκόρ – επειδή ο κόσμος θεωρεί πως δεν θα υπάρχει πόλεμος με το Ιράν. Το Ιράν επιθυμεί διευθέτηση, το συντομότερο δυνατόν. Θα μπορούσε να συμβεί!», έγραψε χαρακτηριστικά. Η πτώση του πετρελαίου και οι προσδοκίες για συμφωνία Ο Ντόναλντ Τραμπ υποστήριξε ότι η πτώση των τιμών του πετρελαίου αντανακλά την εκτίμηση πως υπάρχει πλέον προοπτική τερματισμού των εχθροπραξιών. Σύμφωνα με τον ίδιο, η υποχώρηση πλησιάζει τα 10 δολάρια ανά βαρέλι, εξέλιξη την οποία χαρακτήρισε ιστορική. Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν έδωσε, ωστόσο, περισσότερες […]
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο Newsbeast
Σχετικές ειδήσεις
Charlie Hebdo: Η «Υποταγή» και η εκ περιτροπής προεδρία με προκαταβολή
Το εξώφυλλο που σημαδεύτηκε από την επίθεση του 2015, το μυθιστόρημα του Ουελμπέκ και ένας μουσουλμάνος υποψήφιος για τη γαλλική προεδρία του 2027. Στην Κύπρο, η απαίτηση προαποδοχής της εκ περιτροπής προεδρίας θέτει το ερώτημα: τι διαπραγματεύεσαι όταν έχεις ήδη παραχωρήσει το ζητούμενο; Ένας συγγραφέας ντυμένος μάγος, ένα μυθιστόρημα για τη μεταμόρφωση της Γαλλίας και ένα εξώφυλλο που απέκτησε τραγική ιστορική βαρύτητα. Στις 7 Ιανουαρίου 2015, το γαλλικό σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo κυκλοφόρησε με τη γελοιογραφία του Μισέλ Ουελμπέκ από τον Luz. «Οι προβλέψεις του μάγου Ουελμπέκ», έγραφε: «Το 2015 χάνω τα δόντια μου. Το 2022 κάνω Ραμαζάνι». Την ίδια ημέρα κυκλοφορούσε η «Υποταγή». Λίγες ώρες αργότερα, οι αδελφοί Κουασί εξαπέλυσαν την τρομοκρατική επίθεση στο Charlie Hebdo, στο Παρίσι. Δώδεκα άνθρωποι δολοφονήθηκαν συνολικά, ανάμεσά τους εμβληματικοί γελοιογράφοι και ο οικονομολόγος Μπερνάρ Μαρίς, φίλος του Ουελμπέκ. Συγκλονισμένος, ο συγγραφέας ανέστειλε την προώθηση του βιβλίου. Η έκδοσή του συνδέθηκε ανεξίτηλα με μια αιματηρή επίθεση στην ελευθερία της έκφρασης.…
Ένα καυγά ρε παιδιά, τον έχουν ανάγκη!
Εκδίδει ανακοίνωση ο ΔΗΣΥ για το ΑΚΕΛ, επειδή κατηγόρησε ο Στέφανος Στεφάνου την Πινδάρου από το βήμα της Κεντρικής Επιτροπής. «Συστημένη επίθεση» από τον Γενικό Γραμματέα του ΑΚΕΛ, με στόχο να προκληθεί και απάντηση. Αξιοποίησε την πάσα Στεφάνου, που διετέλεσε και ποδοσφαιριστής στα νιάτα του, ο Δημοκρατικός Συναγερμός και απάντησε. Και από το σημείο εκείνο ξεκίνησε ο πόλεμος των ανακοινώσεων . Στο τέλος χάθηκε και το μέτρημα. Την είχαν ανάγκη και τα δυο κόμματα αυτή την αντιπαράθεση, αυτόν το χαρτοπόλεμο. Όπως παλιά. Σήκωσαν «σκόνη», νομίζοντας ότι μπορεί να οδηγήσει όλο τούτο στην πόλωση. Αυτό λειτουργούσε κάποτε. Όταν υπήρχε μεγάλος κομματικός πυρήνας, ο οποίος ήταν από… μπετόν . Σήμερα ο σκληρός πυρήνας έχει συρρικνωθεί. Τα δυο μεγαλύτερα κόμματα, έχουν κατά καιρούς συγκρουστεί, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις συνεργαστεί. Κυρίως σε σχέση με το Κυπριακό. Αλλά στην τελευταία προεδρική εκλογή, το 2023 , υπήρξε μια πρωτόγνωρη, για κάποιους, συνεργασία, όταν από τον κομματικό μηχανισμό του ΔΗΣΥ, «έστελναν» ψηφοφόρους στον υποψήφιο του ΑΚΕΛ, για να αντιμετωπισθεί ο «κοινός εχθρός».…
Η αλήθεια πίσω από τα φαινόμενα της μαθητικής παραβατικής συμπεριφοράς
Μαρία Λουκά, «Δεκαέξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα», Εκδόσεις Βακχικόν, 2025 Μετά το βραβευμένο «εφηβικό» της μυθιστόρημα «Η Αφέντισσα της Λάρας» (1992), η Μαρία Λουκά εμπλουτίζει την πολυειδή συγκομιδή της εργογραφίας της με τη δεύτερη μυθιστορηματική της κατάθεση, από την οποία τεκμαίρεται όχι μόνο η αριστοτεχνική γραφή της αφηγηματικής της υποβλητικής αμεσότητας, αλλά και η εξόχως ενδιαφέρουσα πρωτοποριακή ιδιαιτερότητα της παρούσας θεματικής αποτύπωσης για πολλαπλούς λόγους. Κατ’ αρχήν, αιφνιδιάζει ο Πιραντελλικός τίτλος, που παραπέμπει στο εμβληματικό έργο του επιφανούς Νομπελίστα δραματουργού με τη διαφοροποίηση του αριθμού των προσώπων που «ζητούν συγγραφέα» και τη διαφορετικότητα των ιστοριών τους, όπως διευκρινίζει η συγγραφέας στον επίλογο του προλογίσματός της: «Σαν τα έξι πρόσωπα του Λουίτζι Πιραντέλλο, έτσι και τα δικά μου δεκαέξι πρόσωπα ζουν ήδη μέσα μου, για μισό σχεδόν αιώνα, μια ζωή που είναι δική τους και που δεν είναι στη δύναμή μου να τους την αρνηθώ, όχι άλλο. Είναι πια καιρός να τ’ αφήσω να βγουν στο φως…».…