Πομπηία: Οι 7 μύθοι για την έκρηξη του Βεζούβιου που ακόμη πιστεύουμε - Πού είναι οι υπόλοιποι νεκροί της πόλης;
Οι ειδικοί και οι αρχαιολόγοι επιμένουν ότι πίσω από τη γνώριμη αφήγηση για την Πομπηία κρύβονται επτά δημοφιλείς παρανοήσεις που αξίζει να διορθωθούν. Η Πομπηία είναι μια ιστορία που όλοι νομίζουμε ότι ξέρουμε. Η θανατηφόρα έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ., που κατέστρεψε μια ολόκληρη πόλη και τη μετέτρεψε σε στοιχειωμένο τουριστικό προορισμό και αρχαιολογικό θησαυρό, είναι από τις πιο διάσημες σελίδες του ρωμαϊκού κόσμου. Οι ειδικοί όμως επιμένουν ότι πίσω από τη γνώριμη αφήγηση κρύβονται παρανοήσεις που αξίζει να διορθωθούν. Δεν ήταν η λάβα Η πρώτη αφορά τη λάβα. Ο αρχαιολόγος Ντάριους Άρια, που εμφανίζεται στη σειρά του National Geographic «Pompeii: Out of Time» με τον Τομ Χίντλστον στο Disney+, το θεωρεί από τα πράγματα που τον εκνευρίζουν περισσότερο. «Ο κόσμος λέει: "Θεέ μου, η πόλη θάφτηκε στη λάβα". Όχι, δεν θάφτηκε. Δεν θα είχαμε τίποτα να δούμε. Η λάβα καταστρέφει τα πάντα. Χάρη στα διαφορετικά είδη τέφρας που έθαψαν την Πομπηία έχουμε μια σχετικά εύκολη ανασκαφή και τόσο καλή διατήρηση». Ο ηφαιστειολόγος καθηγητής Κρις Τζάκσον του Imperial College του Λονδίνου, που συμμετέχει επίσης στη σειρά, προσθέτει ότι η λάβα κινείται εξαιρετικά αργά.…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο Iefimerida
Σχετικές ειδήσεις
Charlie Hebdo: Η «Υποταγή» και η εκ περιτροπής προεδρία με προκαταβολή
Το εξώφυλλο που σημαδεύτηκε από την επίθεση του 2015, το μυθιστόρημα του Ουελμπέκ και ένας μουσουλμάνος υποψήφιος για τη γαλλική προεδρία του 2027. Στην Κύπρο, η απαίτηση προαποδοχής της εκ περιτροπής προεδρίας θέτει το ερώτημα: τι διαπραγματεύεσαι όταν έχεις ήδη παραχωρήσει το ζητούμενο; Ένας συγγραφέας ντυμένος μάγος, ένα μυθιστόρημα για τη μεταμόρφωση της Γαλλίας και ένα εξώφυλλο που απέκτησε τραγική ιστορική βαρύτητα. Στις 7 Ιανουαρίου 2015, το γαλλικό σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo κυκλοφόρησε με τη γελοιογραφία του Μισέλ Ουελμπέκ από τον Luz. «Οι προβλέψεις του μάγου Ουελμπέκ», έγραφε: «Το 2015 χάνω τα δόντια μου. Το 2022 κάνω Ραμαζάνι». Την ίδια ημέρα κυκλοφορούσε η «Υποταγή». Λίγες ώρες αργότερα, οι αδελφοί Κουασί εξαπέλυσαν την τρομοκρατική επίθεση στο Charlie Hebdo, στο Παρίσι. Δώδεκα άνθρωποι δολοφονήθηκαν συνολικά, ανάμεσά τους εμβληματικοί γελοιογράφοι και ο οικονομολόγος Μπερνάρ Μαρίς, φίλος του Ουελμπέκ. Συγκλονισμένος, ο συγγραφέας ανέστειλε την προώθηση του βιβλίου. Η έκδοσή του συνδέθηκε ανεξίτηλα με μια αιματηρή επίθεση στην ελευθερία της έκφρασης.…
Μάριος Ιωάννου Ηλία: Το όραμα δίνει κατεύθυνση, η καθημερινή εργασία τού δίνει υπόσταση
Από τη μουσική σύνθεση στη διοίκηση πολιτιστικών θεσμών, ο συνθέτης και πρόεδρος του ΔΣ της Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου μιλά για το όραμά του, τη συλλογική προσπάθεια και την ανάγκη ο πολιτισμός να αποκτήσει ουσιαστικό ρόλο στην ανάπτυξη της κοινωνίας. Για τον Μάριο Ιωάννου Ηλία, η πολυδιάστατη πορεία από τη μουσική σύνθεση και τη διεθνή καλλιτεχνική δραστηριότητα έως την ανάληψη θεσμικών ευθυνών αποτελεί μια διαρκή αναζήτηση νέων δυνατοτήτων για τον πολιτισμό. Με αφορμή τον πρόσφατο διορισμό του ως προέδρου του ΔΣ της Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου , μιλά για τις προκλήσεις της διοίκησης, τη σημασία της συνεργασίας και την ανάγκη να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για μια πολιτιστική ανάπτυξη με διάρκεια και ουσιαστικό αντίκτυπο. – Πόσο εύκολη είναι η μετάβαση από τη δημιουργία στη διοίκηση; Για μένα, η μετάβαση από τη σύνθεση στη διοίκηση είναι φυσική. Σε ηλικία 30 ετών ανέλαβα τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή στη γερμανική εταιρεία m:con – mannheim:congress GmbH, θυγατρική του Δήμου του Μανχάιμ, με ετήσιο προϋπολογισμό 80 εκατομμυρίων ευρώ και περίπου 100 εργαζομένους.…
Η αλήθεια πίσω από τα φαινόμενα της μαθητικής παραβατικής συμπεριφοράς
Μαρία Λουκά, «Δεκαέξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα», Εκδόσεις Βακχικόν, 2025 Μετά το βραβευμένο «εφηβικό» της μυθιστόρημα «Η Αφέντισσα της Λάρας» (1992), η Μαρία Λουκά εμπλουτίζει την πολυειδή συγκομιδή της εργογραφίας της με τη δεύτερη μυθιστορηματική της κατάθεση, από την οποία τεκμαίρεται όχι μόνο η αριστοτεχνική γραφή της αφηγηματικής της υποβλητικής αμεσότητας, αλλά και η εξόχως ενδιαφέρουσα πρωτοποριακή ιδιαιτερότητα της παρούσας θεματικής αποτύπωσης για πολλαπλούς λόγους. Κατ’ αρχήν, αιφνιδιάζει ο Πιραντελλικός τίτλος, που παραπέμπει στο εμβληματικό έργο του επιφανούς Νομπελίστα δραματουργού με τη διαφοροποίηση του αριθμού των προσώπων που «ζητούν συγγραφέα» και τη διαφορετικότητα των ιστοριών τους, όπως διευκρινίζει η συγγραφέας στον επίλογο του προλογίσματός της: «Σαν τα έξι πρόσωπα του Λουίτζι Πιραντέλλο, έτσι και τα δικά μου δεκαέξι πρόσωπα ζουν ήδη μέσα μου, για μισό σχεδόν αιώνα, μια ζωή που είναι δική τους και που δεν είναι στη δύναμή μου να τους την αρνηθώ, όχι άλλο. Είναι πια καιρός να τ’ αφήσω να βγουν στο φως…».…