Τουρκολιβυκό μνημόνιο: Το τέλος των ελληνικών ψευδαισθήσεων
Η επικύρωση του παντελώς παράνομου, με βάση τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και της Γεωγραφίας, τουρκολιβυκού μνημονίου από την οικογένεια Χαφτάρ, που ελέγχει την ανατολική Λιβύη (Βεγγάζη) από την τύποις ονομαζόμενη «Βουλή των αντιπροσώπων» της Λιβύης (!), δίνει το δικαίωμα στον κουρσάρο πειρατή της περιοχής, το αναθεωρητικό καθεστώς της Αγκυρας , να πανηγυρίζει, αφού ενισχύεται το δόλιο σχέδιό του για τον διαμοιρασμό του Αιγαίου και την υφαρπαγή τεράστιων θαλάσσιων εκτάσεων που ανήκουν στη δυνητική ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου , βάσει των ισχυόντων στοιχειωδών κανόνων του Διεθνούς Δικαίου της θάλασσας. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο μπορεί να μην παράγει νόμιμα αποτελέσματα, βάσει του Διεθνούς Δικαίου, μπορεί να καταδικάστηκε από όλες τις ευρωπαϊκές ηγεσίες ως παράνομο και ανύπαρκτο (δεν πρέπει όμως να διαφεύγει από κανέναν ότι οι ΗΠΑ, στις οποίες η Ελλάδα έχει παραχωρήσει τα πάντα με σημαντικό όφελός τους για τη θέση τους στην ευρύτερη φλεγόμενη περιοχή της μέσης Ανατολής, «εποίησαντο την νήσσαν»), συνιστά όμως θανάσιμο κίνδυνο, αν δεν ανατραπεί επί του πεδίου από τη χώρα μας εντός του αμέσου προσεχούς διαστήματος.…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο EfSyn
Σχετικές ειδήσεις
Από το Mar-a-Lago στο Μέγαρο Μαξίμου: Όταν το Κράτος γίνεται «ιδιωτική λεία»
Στην πολιτική επιστήμη, ο όρος νεοπατριμονιαλισμός περιγράφει μια βαθιά, συστημική παθογένεια: ένα μοντέλο διακυβέρνησης όπου, πίσω από τη βιτρίνα των σύγχρονων δημοκρατικών θεσμών, η πραγματική εξουσία ασκείται από άτυπα, κλειστά δίκτυα. Αυτά τα δίκτυα αντιμετωπίζουν τον δημόσιο πλούτο, τις κρατικές δομές και τις ροές χρήματος όχι ως δημόσια αγαθά προς όφελος των πολλών, αλλά ως «ιδιωτική λεία» για την αναπαραγωγή και τη σταθεροποίηση της δικής τους ισχύος. Ως εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Έκθεση για το Κράτος Δικαίου , η οποία έχει υπερψηφιστεί με ευρεία πλειοψηφία, δίνουμε μαζί με τις δημοκρατικές δυνάμεις μια σκληρή μάχη για να αποτυπώσουμε αυτήν ακριβώς τη δομική διάβρωση. Η θεσμική αυτή επιτυχία στο Στρασβούργο, όμως, δεν αποτελεί το τέλος του δρόμου. Είναι η αφετηρία και το απαραίτητο εργαλείο για τη συνέχεια του πολιτικού και κοινωνικού αγώνα απέναντι στα κλειστά συστήματα εξουσίας. Αν και πολλοί εστιάζουν στις διαφορές της επικοινωνιακής ρητορικής, οι μέθοδοι της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ και του συστήματος του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ελλάδα δεν διαφέρουν και τόσο στην ουσία τους.…
ΗΠΑ: Ανάπτυξη της οικονομίας με χαμηλότερους μισθούς
Η αμερικανική οικονομία συνεχίζει να αναπτύσσεται με ικανοποιητικό ρυθμό, ωστόσο οι Αμερικανοί εργαζόμενοι καρπώνονται ολοένα και μικρότερο μερίδιο από την οικονομική πίτα. Τα τελευταία στοιχεία του Γραφείου Στατιστικών Εργασίας (BLS) έδειξαν πριν από λίγο καιρό ότι το μερίδιο της εργασίας στο εισόδημα -δηλαδή το ποσοστό της οικονομικής παραγωγής που καταβάλλεται στους εργαζομένους ως αμοιβή για την εργασία που προσφέρουν- υποχώρησε στα τέλη του δεύτερου τριμήνου φέτος στο 52,8%. Πρόκειται για το χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί από 1947, όταν το BLS ξεκίνησε να διατηρεί τα σχετικά αρχεία. Το μερίδιο δηλαδή που καρπώνονται οι εργαζόμενοι στο συνολικό παραγόμενο προϊόν της αμερικανικής οικονομίας είναι σήμερα το χαμηλότερο των τελευταίων τουλάχιστον 80 ετών. Πτωτική τροχιά Το μερίδιο αυτό παρέμενε σχετικά σταθερό κατά το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κυμαινόμενο γενικά μεταξύ 60% και 66%. Ωστόσο από τις αρχές του 21ου αιώνα και την εξάπλωση των προσωπικών ηλεκτρονικών υπολογιστών στην παραγωγή, το ποσοστό αυτό καταγράφει πτωτική τροχιά.…
ΠΑΝΣΥΠΟ: Η κυβέρνηση έδωσε 5,2 εκατ. ευρώ σε μελέτες για τη στέγαση, ενώ η στεγαστική κρίση πνίγει την κοινωνία
Περισσότερα από 5,2 εκατ. ευρώ για μελέτες, συμβούλους και την οργανωτική προετοιμασία νέων στεγαστικών δομών, αντί για την επανίδρυση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ), καταγγέλλει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων ΟΑΕΔ – τ. ΟΕΕ – τ. ΟΕΚ ( ΠΑΝΣΥΠΟ ), με φόντο την επιδεινούμενη στεγαστική κρίση . Σύμφωνα με τον Σύλλογο, οι δημόσιες χρηματοδοτήσεις αφορούν τρεις παρεμβάσεις για τον σχεδιασμό της στεγαστικής πολιτικής, την παρακολούθηση της στεγαστικής επισφάλειας και τη συγκρότηση ενός νέου Ενιαίου Φορέα Στεγαστικής Πολιτικής. Ειδικότερα, ο αρχικός προϋπολογισμός για τη μελέτη της Εθνικής Στρατηγικής Στεγαστικής Πολιτικής ανήλθε σε 744.000 ευρώ, με την τελική ανάθεση να διαμορφώνεται στα 543.120 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ. Για τον μηχανισμό παρακολούθησης της στεγαστικής επισφάλειας και του κινδύνου αστεγίας προβλέπονται 1.465.997 ευρώ, με ομάδα 14 συμβούλων και ορίζοντα τριετίας, ενώ 2.993.980 ευρώ εγκρίθηκαν για την προετοιμασία και την αρχική λειτουργία του νέου φορέα.…