«Βράζει» η Λάρνακα για τη μαρίνα – «Οι τεχνοκράτες να βρουν λύσεις»
Αγανάκτηση, θυμό και απογοήτευση προκάλεσε η δήλωση της νομικής υπηρεσίας για το έργο στη Μαρίνα της Λάρνακας, δήλωσε στην Πρωινή Έκδοση του ΑΣΤΡΑ ο πρόεδρος του ΕΒΕΛ Λάρνακας Νάκης Αντωνίου. Σημείωσε πως όταν ένας πρόεδρος ανακοινώνει κάτι όλοι οι τεχνοκράτες πρέπει να βρίσκουν τρόπο υλοποίησης της υπόσχεσης, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ένα τόσο σοβαρό έργο […] «Βράζει» η Λάρνακα για τη μαρίνα – «Οι τεχνοκράτες να βρουν λύσεις»
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο Dialogos
Σχετικές ειδήσεις
Τίτλοι τέλους για τη «Μουριά»: Κλείνει το ιστορικό καφενείο των Εξαρχείων μετά από 111 χρόνια
Το ιστορικό καφενείο «Η Μουριά», που επί 111 χρόνια αποτελούσε σημείο αναφοράς για τα Εξάρχεια και την Αθήνα , κλείνει, με την τελευταία ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να αποτυπώνει τη συγκίνηση για το τέλος μιας μακράς διαδρομής. «Η αποκαθήλωση. Για όσες φορές μας κρατήσατε και σας κρατήσαμε. Αγκαλιά», έγραψε το καφενείο στην ανάρτησή του στο Facebook. Η «Μουριά» βρίσκεται στη συμβολή των οδών Χαριλάου Τρικούπη και Καλλιδρομίου και λειτουργεί από το 1915. Δεν ήταν απλώς ένα παραδοσιακό καφενείο, αλλά ένας χώρος συνάντησης διαφορετικών γενεών, ανταλλαγής ιδεών και καθημερινής συντροφικότητας, άρρηκτα συνδεδεμένος με την ιστορία της γειτονιάς. Είχαν γίνει προσπάθειες κατοχυρωθεί το καφενείο διατηρητέο Το ενδεχόμενο να κλείσει είχε προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς ο ιδιοκτήτης του ακινήτου είχε ζητήσει την αποχώρηση του καφενείου, προκειμένου να αλλάξει η χρήση του χώρου. Ο Χρήστος Βάνας, που βρίσκεται πίσω από τον πάγκο της «Μουριάς» από το 1982 και είναι ο έβδομος κατά σειρά καφετζής της, είχε απευθύνει έκκληση να διατηρηθεί το ιστορικό στέκι. «Έχω ζήσει πολύ ωραίες αναμνήσεις και τώρα προσπαθώ επειδή το αγαπάω αυτό το καφενείο να κατοχυρωθεί ως διατηρητέο.…
Το τραγούδι της ημέρας: Είν’ η ζωή μας όλη
Το νέο τραγούδι του Γιάννη Διονυσίου, σε μουσική του Γιώργου Δημητρίου και στίχους του Μιλτιάδη Μιλτιάδους, είναι ένα πολύ ωραίο ζεϊμπέκικο που μιλάει για τις χαμένες αξίες, την αποξένωση, την ανάγκη να ξαναβρούμε την ανθρωπιά μας. Οι στίχοι του αποτυπώνουν έναν κόσμο που αλλάζει, αφού οι έγνοιες, η ανασφάλεια και η κυριαρχία του χρήματος μοιάζουν να αφήνουν όλο και λιγότερο χώρο για την αγάπη, τη χαρά, την αληθινή επικοινωνία. Καθώς οι άνθρωποι απομακρύνονται και η καθημερινότητα γίνεται ολοένα και πιο απρόσωπη, το τραγούδι μάς υπενθυμίζει όλα όσα κινδυνεύουμε να χάσουμε -την ευαισθησία, την αλληλεγγύη, την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης- και λειτουργεί ως σχόλιο για τη σκληρή πραγματικότητα της εποχής μας, αλλά και ως τροφή για σκέψη αναφορικά με τις αξίες που δίνουν ουσιαστικό νόημα στη ζωή.
Κενεβέζος για Προεδρικές 2028: «Ασφαλώς θα στήριζα τον Νικόλα - Το Κέντρο πρέπει να έχει πρόταση» (ηχητικό)
Ζητά αυτόνομη υποψηφιότητα από τον παραδοσιακό κεντρώο χώρο, ακόμη και χωρίς προοπτική εκλογικής νίκης - Αμφισβητεί την εκ περιτροπής προεδρία, διαφωνεί με τη διατήρηση προηγούμενων συγκλίσεων και επιμένει στην αποχώρηση των εποίκων