Για τη Βαλάντω
Το όνομά της ήταν Βαλεντίνα Τσακίρη. Ηταν λίγο μετά τα 20 και σε έναν μήνα αποφυλακιζόταν . Βρισκόταν έγκλειστη στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού για μικροκλοπές. Είχε εμφανώς ανάγκη από ψυχιατρική περίθαλψη , αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα αν είσαι κρατούμενος. Οπως λένε συγκρατούμενές της, δεν ενοχλούσε, δεν έκλεβε, δεν έκανε κάτι κακό, απλώς χρειαζόταν ψυχολογική βοήθεια και συνέχεια ζητούσε αγκαλιές. Μόνο αγκαλιές. Τραγουδούσε όλη μέρα και είχε ένα ποτηράκι που το έκανε τουμπερλέκι. Δεν άντεχε στην ιδέα ότι θα μείνει κι άλλο χρόνο εκεί μέσα. Και δεν έμεινε. Την Τρίτη 20 Οκτωβρίου αυτοκτόνησε με μια αυτοσχέδια θηλιά στο μπάνιο. Ηταν η δεύτερη κρατούμενη που έδωσε τέλος στη ζωή της μέσα σε διάστημα μόλις τεσσάρων μηνών. Η Βαλάντω, όπως τη φώναζαν, ήταν η προσωποποίηση της ποινικοποίησης της φτώχειας που έχει γεμίσει ασφυκτικά τις φυλακές. Ρομά, χωρίς στήριξη, φτωχή, χωρίς ιδιαίτερη εκπαίδευση, με ψυχολογικά προβλήματα και φυλακισμένη για ένα μικροαδίκημα. Την επομένη της αυτοκτονίας της οι συγκρατούμενές της διαμαρτυρήθηκαν, δεν μπήκαν στα κελιά τους και κατέθεσαν τα αιτήματά τους στη διοίκηση.…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο EfSyn
Σχετικές ειδήσεις
Τίτλοι τέλους για τη «Μουριά»: Κλείνει το ιστορικό καφενείο των Εξαρχείων μετά από 111 χρόνια
Το ιστορικό καφενείο «Η Μουριά», που επί 111 χρόνια αποτελούσε σημείο αναφοράς για τα Εξάρχεια και την Αθήνα , κλείνει, με την τελευταία ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να αποτυπώνει τη συγκίνηση για το τέλος μιας μακράς διαδρομής. «Η αποκαθήλωση. Για όσες φορές μας κρατήσατε και σας κρατήσαμε. Αγκαλιά», έγραψε το καφενείο στην ανάρτησή του στο Facebook. Η «Μουριά» βρίσκεται στη συμβολή των οδών Χαριλάου Τρικούπη και Καλλιδρομίου και λειτουργεί από το 1915. Δεν ήταν απλώς ένα παραδοσιακό καφενείο, αλλά ένας χώρος συνάντησης διαφορετικών γενεών, ανταλλαγής ιδεών και καθημερινής συντροφικότητας, άρρηκτα συνδεδεμένος με την ιστορία της γειτονιάς. Είχαν γίνει προσπάθειες κατοχυρωθεί το καφενείο διατηρητέο Το ενδεχόμενο να κλείσει είχε προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς ο ιδιοκτήτης του ακινήτου είχε ζητήσει την αποχώρηση του καφενείου, προκειμένου να αλλάξει η χρήση του χώρου. Ο Χρήστος Βάνας, που βρίσκεται πίσω από τον πάγκο της «Μουριάς» από το 1982 και είναι ο έβδομος κατά σειρά καφετζής της, είχε απευθύνει έκκληση να διατηρηθεί το ιστορικό στέκι. «Έχω ζήσει πολύ ωραίες αναμνήσεις και τώρα προσπαθώ επειδή το αγαπάω αυτό το καφενείο να κατοχυρωθεί ως διατηρητέο.…
Το τραγούδι της ημέρας: Είν’ η ζωή μας όλη
Το νέο τραγούδι του Γιάννη Διονυσίου, σε μουσική του Γιώργου Δημητρίου και στίχους του Μιλτιάδη Μιλτιάδους, είναι ένα πολύ ωραίο ζεϊμπέκικο που μιλάει για τις χαμένες αξίες, την αποξένωση, την ανάγκη να ξαναβρούμε την ανθρωπιά μας. Οι στίχοι του αποτυπώνουν έναν κόσμο που αλλάζει, αφού οι έγνοιες, η ανασφάλεια και η κυριαρχία του χρήματος μοιάζουν να αφήνουν όλο και λιγότερο χώρο για την αγάπη, τη χαρά, την αληθινή επικοινωνία. Καθώς οι άνθρωποι απομακρύνονται και η καθημερινότητα γίνεται ολοένα και πιο απρόσωπη, το τραγούδι μάς υπενθυμίζει όλα όσα κινδυνεύουμε να χάσουμε -την ευαισθησία, την αλληλεγγύη, την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης- και λειτουργεί ως σχόλιο για τη σκληρή πραγματικότητα της εποχής μας, αλλά και ως τροφή για σκέψη αναφορικά με τις αξίες που δίνουν ουσιαστικό νόημα στη ζωή.
Κενεβέζος για Προεδρικές 2028: «Ασφαλώς θα στήριζα τον Νικόλα - Το Κέντρο πρέπει να έχει πρόταση» (ηχητικό)
Ζητά αυτόνομη υποψηφιότητα από τον παραδοσιακό κεντρώο χώρο, ακόμη και χωρίς προοπτική εκλογικής νίκης - Αμφισβητεί την εκ περιτροπής προεδρία, διαφωνεί με τη διατήρηση προηγούμενων συγκλίσεων και επιμένει στην αποχώρηση των εποίκων