Πάνος Μουζουράκης για πατέρα Αντώνιο: «Πώς γίνεται να καταδικάζεται στην Αθήνα και στα Γιάννενα να αθωώνεται;»
Ο Πάνος Μουζουράκης τοποθετήθηκε δημόσια για την αθώωση του πατέρα Αντώνιου στην υπόθεση των δομών της « Κιβωτού του Κόσμου » στην Πωγωνιανή και την Κόνιτσα, εκφράζοντας προβληματισμό για τη διαφορετική δικαστική έκβαση σε σχέση με την υπόθεση στην Αθήνα. Ο γνωστός τραγουδιστής στάθηκε στο γεγονός ότι ο πατέρας Αντώνιος έχει καταδικαστεί στην Αθήνα, ενώ πρόσφατα κρίθηκε ομόφωνα αθώος από το δικαστήριο στα Ιωάννινα. Η συγκεκριμένη υπόθεση αφορούσε καταγγελίες για σωματικές βλάβες, παράνομη κατακράτηση, βία και απειλές, για τις οποίες το δικαστήριο έκρινε ότι δεν αποδείχθηκαν οι καταγγελλόμενες πράξεις. Με ανάρτησή του, ο Πάνος Μουζουράκης έθεσε ερωτήματα τόσο για τις διαφορετικές δικαστικές αποφάσεις όσο και για τον τρόπο με τον οποίο κάλυψαν την αθώωση τα μέσα ενημέρωσης. Συγκεκριμένα, έγραψε: «Πώς γίνεται για τις ίδιες κατηγορίες, ο ίδιος άνθρωπος στην Αθήνα να καταδικάζεται και στα Γιάννενα να αθωώνεται; Και πώς γίνεται όταν καταδικάζεται να βουίζουν όλα τα Μέσα, αλλά όταν αθωώνεται να το μαθαίνουν μόνο από τοπικές φυλλάδες της επαρχίας; Η δικαιοσύνη κρίνεται στις αίθουσες, η αντικειμενικότητα των ΜΜΕ κρίνεται στα πρωτοσέλιδα». Η ανάρτηση του Πάνου Μουζουράκη / instagram
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο EfSyn
Σχετικές ειδήσεις
ΚΤΚ: Ανθεκτική η αγορά εργασίας, αλλά με προκλήσεις σε εργατικό δυναμικό και δεξιότητες
Η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου καταγράφει ανεργία 3,6% το δεύτερο τρίμηνο του 2026 και επισημαίνει ότι οι δημογραφικές τάσεις, οι ελλείψεις δεξιοτήτων και η παραγωγικότητα θα καθορίσουν τις μελλοντικές προοπτικές.
Υπεράσπιση ζητά ενιαία «δίκη εντός δίκης» για κατασχεθέντα τεκμήρια
Οι ενστάσεις αφορούν έγγραφα και ηλεκτρονικά δεδομένα που κατασχέθηκαν από δικηγορικό γραφείο στο πλαίσιο της υπόθεσης των πολιτογραφήσεων ξένων επενδυτών.
Αντισυνταγματικός ο νόμος για προστασία καταναλωτών σε πολύ μικρές επιχειρήσεις
Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ότι ο νόμος που επέκτεινε στις πολύ μικρές επιχειρήσεις το καθεστώς προστασίας των καταναλωτών περιόριζε υπερβολικά τη συμβατική ελευθερία των πιστωτικών ιδρυμάτων.