Η κρατική γνώση δεν μπορεί να ανήκει σε μια πλατφόρμα
Η είδηση πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Σύμφωνα με την «Καθημερινή», στελέχη της Inception, εταιρείας του ομίλου G42 των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, παρουσίασαν στο Μέγαρο Μαξίμου εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης για κυβερνητικές λειτουργίες. Το πρόβλημα δεν είναι ότι η κυβέρνηση ενδιαφέρεται για την ΤΝ . Το ελληνικό Δημόσιο πρέπει να την αξιοποιήσει για να περιορίσει τη γραφειοκρατία, να εξυπηρετεί καλύτερα τους πολίτες και να υποστηρίζει τους δημόσιους λειτουργούς. Το κρίσιμο ερώτημα είναι άλλο: ποιος θα ελέγχει την τεχνολογία, τα δεδομένα και τη γνώση πάνω στην οποία θα στηρίζονται οι δημόσιες αποφάσεις; Από τον τεχνικό στον δημοκρατικό έλεγχο Με την ΤΝ η εξάρτηση από έναν προμηθευτή γίνεται βαθύτερη. Ένα σύστημα που διαβάζει υπηρεσιακά έγγραφα, αναζητεί νομοθεσία, προτείνει λύσεις ή συντάσσει εισηγήσεις παρεμβάλλεται ανάμεσα στη δημόσια γνώση και σε εκείνον που αποφασίζει. Γι’ αυτό δεν αρκεί να βρίσκεται η υπολογιστική υποδομή σε ένα κρατικό κέντρο δεδομένων. Χρειάζεται δημοκρατικός έλεγχος του ίδιου του συστήματος. Οι εργαζόμενοι πρέπει να γνωρίζουν πώς χρησιμοποιείται η ΤΝ, να συμμετέχουν στον σχεδιασμό και την αξιολόγησή της και να μπορούν να αμφισβητούν τις προτάσεις της.…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο EfSyn
Σχετικές ειδήσεις
ΚΤΚ: Ανθεκτική η αγορά εργασίας, αλλά με προκλήσεις σε εργατικό δυναμικό και δεξιότητες
Η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου καταγράφει ανεργία 3,6% το δεύτερο τρίμηνο του 2026 και επισημαίνει ότι οι δημογραφικές τάσεις, οι ελλείψεις δεξιοτήτων και η παραγωγικότητα θα καθορίσουν τις μελλοντικές προοπτικές.
Υπεράσπιση ζητά ενιαία «δίκη εντός δίκης» για κατασχεθέντα τεκμήρια
Οι ενστάσεις αφορούν έγγραφα και ηλεκτρονικά δεδομένα που κατασχέθηκαν από δικηγορικό γραφείο στο πλαίσιο της υπόθεσης των πολιτογραφήσεων ξένων επενδυτών.
Αντισυνταγματικός ο νόμος για προστασία καταναλωτών σε πολύ μικρές επιχειρήσεις
Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ότι ο νόμος που επέκτεινε στις πολύ μικρές επιχειρήσεις το καθεστώς προστασίας των καταναλωτών περιόριζε υπερβολικά τη συμβατική ελευθερία των πιστωτικών ιδρυμάτων.