Προσφυγική κρίση στην Αριστερά

Ta Neaπριν από 8 ώρες

Αυτό είναι ο ορισμός του αξιολύπητου και μάλιστα του αξιολύπητου που δεν σου προκαλεί συμπόνια, ούτε καν οίκτο, αλλά περιφρόνηση. Να βλέπεις τους Συριζαίους να ικετεύουν για μια θέση στην ΕΛΑΣ και ο Καπετάν Καραμήτρος να τους διαμηνύει μέσω αντιπροσώπου, της κ. Κουφονικολάκου, ότι δεν δέχονται κρατήσεις. Εχουμε, δηλαδή, την επανάληψη του εξευτελισμού του εξώστη. Είναι, δε, ολοφάνερο ότι οι ικέτες κόπτονται για την προσωπική σωτηρία τους και μόνο, για τη δουλειά τους, την προσωπική τους απασχόληση. Τα «σκυλιά», στα οποία ικέτευε η Ρένα Δούρου να μην την πετάξει ο «σύντροφος πρόεδρος», είναι η ανεργία. Γιατί να τους λυπηθεί ο Καραμήτρος ; Δεν έχει λόγο. Αν του κουβαληθούν μαζικά, τότε πάει, βούλιαξε η βάρκα! Η όποια αίσθηση ανανέωσης θα έχει εξανεμιστεί, με τις ίδιες φάτσες τριγύρω του. Επειτα, τι το ιδιαίτερο αντιπροσωπεύουν, ώστε να είναι ελκυστικοί για μεταγραφή; Αυτοί μόνοι τους έφτασαν τον ΣΥΡΙΖΑ μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Αυτοί ανέχτηκαν να τους κάνει τσίρκο ο Στέφανος Κασσελάκης. Απέτυχαν παταγωδώς, δηλαδή. Επομένως, γιατί να τους θέλει κάποιος μαζί του;…

Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.

Διαβάστε στο Ta Nea

Κοινοποίηση