Μετρόπληκτοι Κυψέλης: Ο Δήμας λέει τώρα ότι «δεν υπάρχει λόγος εκκένωσης», ενώ ο Ταχιάος «δεν θα έμενε εκεί»
Σε εξέλιξη βρίσκεται αυτή την ώρα στο υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών η ενημέρωση για την πορεία των εργασιών της Γραμμής 4 του Μετρό , με αφορμή το φαινόμενο των καθιζήσεων στην περιοχή της Κυψέλης . Ειδικότερα, ο υπουργός Χρίστος Δήμας δήλωσε μεταξύ άλλων ότι δεν συντρέχει λόγος εκκένωσης των κτιρίων. Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί ότι ο υφυπουργός Νίκος Ταχιάος είχε δηλώσει στα τέλη Σεπτέμβρη ότι ούτε ο ίδιος θα νοίκιαζε κάποιο από τα σπίτια με τις ρωγμές στην Κυψέλη. Όπως εξήγησε αργότερα ο ίδιος, στόχος του ήταν «η ειλικρίνεια απέναντι στους πολίτες». «Όταν βγήκα και είπα ότι δεν θα νοίκιαζα ένα από τα σπίτια αυτά, το έκανα ακριβώς γιατί ήθελα να υπάρχει εμπιστοσύνη. Θέλει κανένας να νοικιάσει ένα σπίτι που έχει ρωγμές; Θέλει κανένας να νοικιάσει ένα σπίτι που οι πόρτες δεν ανοίγουν; Όχι. Γιατί συμμερίζομαι την ανησυχία των κατοίκων. Καταλαβαίνω πάρα πολύ καλά ότι υπάρχουν εκεί άνθρωποι που είδαν τον μετροπόντικα να τους κάνει ζημιά και είναι ανήσυχοι. Και εγώ θα ήμουν ανήσυχος, κι ας είμαι μηχανικός», είχε δηλώσει ο κ. Ταχιάος. Από την πλευρά του, ωστόσο, ο κ. Δήμας τόνισε τα εξής κατά τη σημερινή ενημέρωση στο υπουργείο: «Θέλω να ξεκινήσω με το αυτονόητο.…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο EfSyn
Σχετικές ειδήσεις
Όταν η πολιτική εξουσία συναντά τις ακαδημαϊκές κρίσεις: Μια σχέση που πρέπει να αποφεύγεται
Υπάρχουν θεσμικές σχέσεις που, ακόμη και όταν δεν απαγορεύονται ρητά από τον νόμο, καλό είναι να αποφεύγονται, ακριβώς επειδή μπορούν να γεννήσουν εύλογες αμφιβολίες για το αν όλοι οι συμμετέχοντες κρίνονται με τους ίδιους όρους. Μία από αυτές είναι η συμμετοχή εν ενεργεία πολιτικών προσώπων, και ιδιαίτερα βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος με ισχυρή δημόσια παρουσία, σε ανταγωνιστικές διαδικασίες εκλογής σε πανεπιστημιακές θέσεις. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται κατ’ ανάγκην στην ύπαρξη των τυπικών προσόντων. Ένας πολιτικός μπορεί να διαθέτει διδακτορικό, επιστημονικές δημοσιεύσεις, συγγραφικό έργο και πραγματική ακαδημαϊκή συνάφεια με μια θέση. Το ζήτημα είναι ότι η πολιτική ιδιότητα μεταφέρει μαζί της εξουσία, πρόσβαση, δημόσια αναγνωρισιμότητα και ένα θεσμικό βάρος που κανένας νέος ερευνητής ή απλός πανεπιστημιακός υποψήφιος δεν διαθέτει. Ακριβώς εκεί αρχίζει η ανισορροπία.…
Μια σιωπηρή πλειοψηφία για τα ανθρώπινα δικαιώματα
Πόλεμος, κλιματικό χάος, διχασμός, απληστία. Παρακολουθήστε οποιοδήποτε μέσο ενημέρωσης και ίσως πιστέψετε ότι αυτά καθορίζουν τον κόσμο μας. Οι νόμοι του πολέμου περιφρονούνται. Η ειρήνη είναι άπιαστη. Ο αυταρχισμός τρέφεται από τη διαίρεση. Η εξουσία συγκεντρώνεται στα χέρια λίγων εκλεκτών. Αυτή όμως δεν είναι ολόκληρη η εικόνα. Πίσω από τους τίτλους υπάρχει μια άλλη πραγματικότητα. Πιο σιωπηλή, λιγότερο ορατή και πολύ πιο θετική. Σε όλο τον κόσμο, η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων είναι συγκλονισμένη από τη βαρβαρότητα, το μίσος και την αδικία. Δεν θέλουν ο πλούτος και η εξουσία να υπαγορεύουν ποιανού τα δικαιώματα είναι σημαντικά και ποιων καταπατούνται. Βλέπουν ότι η καταστροφή και τα δεινά οδηγούν τον κόσμο μας σε αδιέξοδο. Θέλουν οι κανόνες που προστατεύουν την ανθρωπότητα να γίνονται πάντα σεβαστοί από όλους. Θέλουν να προστατεύσουν τον πλανήτη μας από τις απειλές που τον καθιστούν ήδη αβίωτο για πολλούς από τους κατοίκους του. Δεν πιστεύουν ότι οι ευκαιρίες τους στη ζωή πρέπει να καθορίζονται από το φύλο τους. Δεν θέλουν τα δικαιώματά τους να θυσιαστούν για την τεχνολογία, που εξελίσσεται με μεγάλη ταχύτητα, με μικρό έλεγχο.…
Το τελευταίο χαρτί του Κυριάκου Μητσοτάκη
Είπε πολλά ο πρωθυπουργός στην τρυφερή συνέντευξή του στον ερωτευμένο «Σκάι» . Πως πήρε τη Ν.Δ. τραυματισμένη, πως φυσάει ένα ελαφρό αεράκι στο Αιγαίο, πόσο δύσκολες είναι οι επικείμενες εκλογές , πόσο άσχετος είναι ο Τσίπρας . Αναμενόμενα όλα, και δικαίως δημοσιογράφοι και αναλυτές τα πέρασαν διαγώνια και έδωσαν έμφαση σε ένα: στο 25% που έθεσε ως όριο προσωπικής του αποτυχίας. Και ως όρο για την αντικατάστασή του, αφού, όπως είπε, η Ν.Δ. έχει τη συνήθεια να επιβραβεύει τον αρχηγό που τα καταφέρνει και να αλλάζει εκείνον που δεν τα καταφέρνει. Για πρώτη φορά δηλαδή την αλαζονεία του αναντικατάστατου που τον διακρίνει διαδέχτηκε η παραδοχή ότι βρίσκεται υπό κρίση. Ο Μητσοτάκης , αν είναι δυνατόν! Ποια ανάγκη τον υποχρέωσε να υποτιμήσει τόσο τον εαυτό του, ώστε να αναγνωρίσει ότι και μπορεί να αποτύχει, αλλά και μπορεί να υπάρξει κάποιος καλύτερος απ’ αυτόν; Η ανάγκη προφανώς να κινητοποιήσει την πελατεία, τους αναδόχους συμβάσεων και αναθέσεων, τους ευεργετημένους από το ρουσφέτι, τους επενδυτές πρακτικών ΟΠΕΚΕΠΕ, τους ανήσυχους λόγω εμπλοκής σε θολά αλισβερίσια, τους μετόχους γενικώς της αποκεντρωμένης διαφθοράς: Κουνηθείτε γιατί μπορεί ο προστάτης σας να βρεθεί εκτός.…