Στην ΕΛΑΣ επίσημα ο Βασίλης Κόκκαλης: «Γνωρίζω τις δυνατότητες του Αλέξη Τσίπρα»
Την προσχώρησή του στην ΕΛΑΣ ανακοίνωσε με ανάρτησή του στο Facebook ο Βασίλης Κόκκαλης , λίγη ώρα αφότου είχε γίνει γνωστό πως είχε εγγραφεί ως μέλος της. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.», τα επόμενα 24ωρα θα ενταχθεί στην ΕΛΑΣ και ο Κώστας Ζαχαριάδης , επικεφαλής Ανοιχτής Πόλης. Στην ΕΛΑΣ με φωτογραφία με Τσίπρα Ο Βασίλης Κόκκαλης στην ανάρτησή του, την οποία συνοδεύει με μία φωτογραφία του με τον Αλέξη Τσίπρα, μεταξύ άλλων, σημειώνει πως «προσέρχομαι σε αυτή την προσπάθεια χωρίς αξιώσεις για θέσεις ή αξιώματα» και πως «η απόφαση για τη συμμετοχή μου στην ΕΛΑΣ αποτελεί συνέχεια όσων δημόσια υποστήριξα όταν αποχώρησα από τη Βουλή. Με την ίδια συνέπεια θα συνεχίσω να εργάζομαι για όσα πιστεύω». «Με τον Αλέξη Τσίπρα συνεργαστήκαμε σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για τη χώρα. Η πολιτική εμπιστοσύνη που αναπτύχθηκε μέσα από εκείνη τη συνεργασία υπήρξε καθοριστική και για την επιλογή μου, το 2019, να συμπορευτώ μαζί του. Γνωρίζω τις δυνατότητές του και πιστεύω ότι μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη συγκρότηση μιας αξιόπιστης προοδευτικής κυβερνητικής πρότασης», αναφέρει. Σημειώνεται πως ο κ.…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο EfSyn
Σχετικές ειδήσεις
Όταν η πολιτική εξουσία συναντά τις ακαδημαϊκές κρίσεις: Μια σχέση που πρέπει να αποφεύγεται
Υπάρχουν θεσμικές σχέσεις που, ακόμη και όταν δεν απαγορεύονται ρητά από τον νόμο, καλό είναι να αποφεύγονται, ακριβώς επειδή μπορούν να γεννήσουν εύλογες αμφιβολίες για το αν όλοι οι συμμετέχοντες κρίνονται με τους ίδιους όρους. Μία από αυτές είναι η συμμετοχή εν ενεργεία πολιτικών προσώπων, και ιδιαίτερα βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος με ισχυρή δημόσια παρουσία, σε ανταγωνιστικές διαδικασίες εκλογής σε πανεπιστημιακές θέσεις. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται κατ’ ανάγκην στην ύπαρξη των τυπικών προσόντων. Ένας πολιτικός μπορεί να διαθέτει διδακτορικό, επιστημονικές δημοσιεύσεις, συγγραφικό έργο και πραγματική ακαδημαϊκή συνάφεια με μια θέση. Το ζήτημα είναι ότι η πολιτική ιδιότητα μεταφέρει μαζί της εξουσία, πρόσβαση, δημόσια αναγνωρισιμότητα και ένα θεσμικό βάρος που κανένας νέος ερευνητής ή απλός πανεπιστημιακός υποψήφιος δεν διαθέτει. Ακριβώς εκεί αρχίζει η ανισορροπία.…
Μια σιωπηρή πλειοψηφία για τα ανθρώπινα δικαιώματα
Πόλεμος, κλιματικό χάος, διχασμός, απληστία. Παρακολουθήστε οποιοδήποτε μέσο ενημέρωσης και ίσως πιστέψετε ότι αυτά καθορίζουν τον κόσμο μας. Οι νόμοι του πολέμου περιφρονούνται. Η ειρήνη είναι άπιαστη. Ο αυταρχισμός τρέφεται από τη διαίρεση. Η εξουσία συγκεντρώνεται στα χέρια λίγων εκλεκτών. Αυτή όμως δεν είναι ολόκληρη η εικόνα. Πίσω από τους τίτλους υπάρχει μια άλλη πραγματικότητα. Πιο σιωπηλή, λιγότερο ορατή και πολύ πιο θετική. Σε όλο τον κόσμο, η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων είναι συγκλονισμένη από τη βαρβαρότητα, το μίσος και την αδικία. Δεν θέλουν ο πλούτος και η εξουσία να υπαγορεύουν ποιανού τα δικαιώματα είναι σημαντικά και ποιων καταπατούνται. Βλέπουν ότι η καταστροφή και τα δεινά οδηγούν τον κόσμο μας σε αδιέξοδο. Θέλουν οι κανόνες που προστατεύουν την ανθρωπότητα να γίνονται πάντα σεβαστοί από όλους. Θέλουν να προστατεύσουν τον πλανήτη μας από τις απειλές που τον καθιστούν ήδη αβίωτο για πολλούς από τους κατοίκους του. Δεν πιστεύουν ότι οι ευκαιρίες τους στη ζωή πρέπει να καθορίζονται από το φύλο τους. Δεν θέλουν τα δικαιώματά τους να θυσιαστούν για την τεχνολογία, που εξελίσσεται με μεγάλη ταχύτητα, με μικρό έλεγχο.…
Το τελευταίο χαρτί του Κυριάκου Μητσοτάκη
Είπε πολλά ο πρωθυπουργός στην τρυφερή συνέντευξή του στον ερωτευμένο «Σκάι» . Πως πήρε τη Ν.Δ. τραυματισμένη, πως φυσάει ένα ελαφρό αεράκι στο Αιγαίο, πόσο δύσκολες είναι οι επικείμενες εκλογές , πόσο άσχετος είναι ο Τσίπρας . Αναμενόμενα όλα, και δικαίως δημοσιογράφοι και αναλυτές τα πέρασαν διαγώνια και έδωσαν έμφαση σε ένα: στο 25% που έθεσε ως όριο προσωπικής του αποτυχίας. Και ως όρο για την αντικατάστασή του, αφού, όπως είπε, η Ν.Δ. έχει τη συνήθεια να επιβραβεύει τον αρχηγό που τα καταφέρνει και να αλλάζει εκείνον που δεν τα καταφέρνει. Για πρώτη φορά δηλαδή την αλαζονεία του αναντικατάστατου που τον διακρίνει διαδέχτηκε η παραδοχή ότι βρίσκεται υπό κρίση. Ο Μητσοτάκης , αν είναι δυνατόν! Ποια ανάγκη τον υποχρέωσε να υποτιμήσει τόσο τον εαυτό του, ώστε να αναγνωρίσει ότι και μπορεί να αποτύχει, αλλά και μπορεί να υπάρξει κάποιος καλύτερος απ’ αυτόν; Η ανάγκη προφανώς να κινητοποιήσει την πελατεία, τους αναδόχους συμβάσεων και αναθέσεων, τους ευεργετημένους από το ρουσφέτι, τους επενδυτές πρακτικών ΟΠΕΚΕΠΕ, τους ανήσυχους λόγω εμπλοκής σε θολά αλισβερίσια, τους μετόχους γενικώς της αποκεντρωμένης διαφθοράς: Κουνηθείτε γιατί μπορεί ο προστάτης σας να βρεθεί εκτός.…