Η «αριστεία» Μητσοτάκη διέλυσε την εκπαίδευση
Οι πρωθυπουργικές αναφορές σε Harvard, Columbia, εξωστρέφεια, πειραματικά σχολεία επιδοτούμενα από φιλάνθρωπους, κτιριακές υποδομές πληρωμένες από τραπεζίτες με κοινωνικό προβληματισμό, είναι πλέον ρουτίνα. Στόχος είναι να δημιουργήσουν στους αδαείς την εντύπωση ότι κάτι σημαντικό γίνεται και πως αν δεν το αντιλαμβάνονται, ανήκουν στους «κακομοίρηδες» της αντιπολίτευσης. Στην πραγματικότητα η εκπαιδευτική πολιτική Μητσοτάκη είναι ένα μίγμα κρατικής υποχρηματοδότησης, οργανωτικής αποσύνθεσης και κομπιναδορισμού σε ό,τι αφορά τον ιδιωτικό τομέα. Εάν σας φαίνεται υπερβολική η κριτική που ασκώ, ρίξτε μια ματιά στην αξιολόγηση PISA-OOΣΑ για την κατάσταση της εκπαίδευσης στην Ελλάδα με βάση τις επιδόσεις στον σχετικό διαγωνισμό των 15χρονων μαθητών. Μεγαλύτερη σημασία από τον εκπαιδευτικό καταποντισμό της Ελλάδας έχει ο πήχυς που χρησιμοποιεί ο Μητσοτάκης. Ανεβαίνει όταν πρόκειται για την αξιολόγηση των προτάσεων της αντιπολίτευσης, πέφτει όταν πρόκειται για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της κυβερνητικής πολιτικής. Με τον πήχυ της αξιολόγησης να ανεβοκατεβαίνει με βάση την πολιτική σκοπιμότητα του πρωθυπουργού, γίνεται πολιτικά αδύνατη η χάραξη διορθωτικής πορείας στην εκπαίδευση.…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο EfSyn
Σχετικές ειδήσεις
Συναινετικές οι λύσεις για τα «κόκκινα δάνεια»- Blog της Κεντρικής Τράπεζας δίνει άλλη εικόνα για τις εκποιήσεις
Τα στοιχεία δείχνουν ότι ένα αξιόπιστο πλαίσιο εκποιήσεων αποτελεί τη μοναδική εγγύηση ώστε τράπεζες και δανειολήπτες να προσέρχονται στο τραπέζι του διαλόγου και να καταλήγουν σε βιώσιμες, συναινετικές λύσεις
Μήπως το ΔΗΚΟ είναι τελικά ο προνομιακός συνομιλητής του ΑΚΕΛ; Στην Αριστερά υποστηρίζουν ότι κοιτάζουν τα δεδομένα και με την περιφερειακή τους όραση
Είναι προφανές ότι το ΑΚΕΛ βρίσκεται στο μεταίχμιο ενός χειρισμού με ανοικτές τις κεραίες και προς το κεντρώο χώρο, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος να μην μπορέσει να αλλάξει την ιστορία των τελευταίων τριών αναμετρήσεων.
Για μια καλύτερη ζωή: κοινές ανάγκες, κοινές διεκδικήσεις
Του Σεβήρου Κούλα (*) Όταν ο μισθός τελειώνει πριν από τον μήνα, οι πανηγυρισμοί για την οικονομία δύσκολα πείθουν. Το ενοίκιο, το ρεύμα, τα καύσιμα, τα τρόφιμα και η φροντίδα των παιδιών καθορίζουν τι ζωή μπορεί να έχει μια οικογένεια. Αυτή η αγωνία ενώνει σήμερα εργαζόμενους από την Κύπρο μέχρι την Ιρλανδία και από την […] Για μια καλύτερη ζωή: κοινές ανάγκες, κοινές διεκδικήσεις