Η πόρνη που (δεν) σέβεται
Στα δεκαπέντε μου χρόνια είδα σ’ ένα θερινό θέατρο της λεωφόρου Αλεξάνδρας το έργο του Ζαν-Πολ Σαρτρ «Η πόρνη που σέβεται». Καθόλου δεν σεβόταν βέβαια η Λίζι, η πόρνη του έργου, γιατί αντιστεκόταν όσο μπορούσε στη ρατσιστική μανία που βασίλευε σε μια πόλη του αμερικάνικου Νότου. Λάτρης του φιλμ νουάρ, ήταν φυσικό στα χρόνια που ακολούθησαν να αγαπήσω τις μοιραίες εκείνες που κατέληξαν στην πορνεία, αλλά δεν έπαψαν ποτέ να διατηρούν μέσα τους δύναμη και ομορφιά. Και η μοιραία πόρνη που με συγκίνησε βαθιά με τη ζωή της ανήκε σ’ ένα φιλμ νουάρ που βασίστηκε σε βιβλίο. Το όνομά της ήταν Σύλβια. Πρώτα είδα την ταινία («Σύλβια» του Γκόρντον Ντάγκλας , 1965) και πολλά χρόνια αργότερα παράγγειλα το εξαντλημένο βιβλίο από την Αμερική. Εγραψα σχετικά στη στήλη αυτή (12/12/2019) και αφιέρωσα ένα κεφάλαιο στο βιβλίο μου «Μπορεί η τέχνη ν’ αλλάξει τον κόσμο; 50 βιβλία και ταινίες που άλλαξαν τη ζωή μου για πάντα» (Καστανιώτης, 2022). Το καλοκαίρι που μας πέρασε, ο εκδότης Νίκος Γκιώνης ξανάδωσε ζωή στη Σύλβια με μια εξαιρετική έκδοση του βιβλίου στην ελληνική γλώσσα (Πόλις). Τι με γοήτευσε και με συγκίνησε τελικά τόσο πολύ στο βιβλίο;…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο EfSyn
Σχετικές ειδήσεις
Συναινετικές οι λύσεις για τα «κόκκινα δάνεια»- Blog της Κεντρικής Τράπεζας δίνει άλλη εικόνα για τις εκποιήσεις
Τα στοιχεία δείχνουν ότι ένα αξιόπιστο πλαίσιο εκποιήσεων αποτελεί τη μοναδική εγγύηση ώστε τράπεζες και δανειολήπτες να προσέρχονται στο τραπέζι του διαλόγου και να καταλήγουν σε βιώσιμες, συναινετικές λύσεις
Μήπως το ΔΗΚΟ είναι τελικά ο προνομιακός συνομιλητής του ΑΚΕΛ; Στην Αριστερά υποστηρίζουν ότι κοιτάζουν τα δεδομένα και με την περιφερειακή τους όραση
Είναι προφανές ότι το ΑΚΕΛ βρίσκεται στο μεταίχμιο ενός χειρισμού με ανοικτές τις κεραίες και προς το κεντρώο χώρο, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος να μην μπορέσει να αλλάξει την ιστορία των τελευταίων τριών αναμετρήσεων.
Για μια καλύτερη ζωή: κοινές ανάγκες, κοινές διεκδικήσεις
Του Σεβήρου Κούλα (*) Όταν ο μισθός τελειώνει πριν από τον μήνα, οι πανηγυρισμοί για την οικονομία δύσκολα πείθουν. Το ενοίκιο, το ρεύμα, τα καύσιμα, τα τρόφιμα και η φροντίδα των παιδιών καθορίζουν τι ζωή μπορεί να έχει μια οικογένεια. Αυτή η αγωνία ενώνει σήμερα εργαζόμενους από την Κύπρο μέχρι την Ιρλανδία και από την […] Για μια καλύτερη ζωή: κοινές ανάγκες, κοινές διεκδικήσεις