CT Podcast με την Υφυπουργό παρά τω Προέδρω: Η κυβέρνηση αύξησε το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών (video)
Καλεσμένη στο Podcast της Cyprus Times αυτή την εβδομάδα η Ειρήνη Πική – Η Υφυπουργός παρά τω Προέδρω μιλά για το κυβερνητικό έργο και την υλοποίηση του, το εισόδημα των πολιτών, τις στρεβλώσεις καθώς και για το θέμα που προέκυψε πρόσφατα με την λιμουζίνα του Προέδρου Η Υφυπουργός παρά τω Προέδρω, Ειρήνη Πική , απορρίπτει τον τίτλο της «υπερυπουργού» και μιλώντας στο Podcast της Cyprus Times , ξεκαθαρίζει πως η δουλειά της ίδιας και των συνεργατών του Προέδρου, είναι η παρακολούθηση υλοποίησης και ο συντονισμός του κυβερνητικού έργου, στην βάση του προγράμματος, που αποτελεί πυξίδα για κάθε δράση. Όπως ανέφερε, σημαντικές τομές που έχουν γίνει ή είναι σε φάση υλοποίησης, αυξάνουν το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, διορθώνουν στρεβλώσεις που έχουν εντοπιστεί και δημιουργούν προϋποθέσεις περαιτέρω ανάπτυξης. Σημείωσε ως εμβληματικές τις αλλαγές στον τομέα της φορολογίας, στα επιδόματα τέκνων, στο συνταξιοδοτικό , αλλά και στους τομείς της Υγείας και της Παιδείας. Για το θέμα που προέκυψε προσφάτως στην υπόθεση του θωρακισμένου οχήματος, παρέπεμψε στην σχεδόν ομόφωνη έγκριση του σχετικού κονδυλίου από την Βουλή , που αποδεικνύει πως δεν υπήρξε ουδέν μεμπτό.…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο Cyprus Times
Σχετικές ειδήσεις
Η Τζένιφερ Λόρενς έκανε την πρώτη της ανάρτηση στο Instagram: Αν κάποιος πει κάτι αρνητικό, θα τα παρατήσω
«Να έχετε υπόψη ότι οποιοδήποτε κακόβουλο ή επιθετικό σχόλιο μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το μωρό... Εγώ είμαι το μωρό», έγραψε με χιούμορ η ηθοποιός
Φωτιά τώρα στη Φοινικιά Ηρακλείου Κρήτης, σηκώθηκε ένα ελικόπτερο
Κινητοποιήθηκαν 26 πυροσβέστες με μία ομάδα πεζοπόρων της 3ης ΕΜΟΔΕ, εθελοντές και 7 οχήματα
Είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες
Το Πειραματικό Σχολείο της Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε τη δεκαετία του ’30 από τον δημοτικιστή παιδαγωγό Αλέξανδρο Δελμούζο (1880-1956) και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη (1887-1968). Στην αίθουσα της Ε’ ή Στ’ Γυμνασίου το 1976-1977 υπήρχε παρακείμενη μικρή αποθήκη με συμπράγκαλα, αντικείμενα του κοντινού πολιτειακού παρελθόντος της χώρας μας, δηλαδή πορτρέτα βασιλέων, αγωνιστών του ’21 και τα συμπαρομαρτούντα. Κάποια μέρα, σε τελευταία ώρα μαθήματος, μπούκαραν συμμαθητές μου και πετούσαν αυτά τα καλαμπαλίκια, όπως τα έλεγε η γιαγιά μου, στο πάτωμα της σχολικής αίθουσας. Μπαίνοντας κι εγώ, ο πιο μαζεμένος και ασήμαντος συμμαθητής τους, είδα πεταμένη φαρδιά-πλατιά και πατημένη την ελληνική σημαία. Επιστράτευσα όλο το θάρρος μου και έσκυψα να τη σηκώσω· θυμάμαι φωνές σαν χλευασμό, αλλά δεν με άγγιξαν. Τη δίπλωσα και την τοποθέτησα πίσω στο αποθηκάκι κάπου σε μια γωνιά να μην πολυφαίνεται. Μπήκε η καθηγήτρια των Γαλλικών και καθίσαμε στα θρανία μας.…