Εστίαση: Το νέο μοντέλο χωρίς φιλοδωρήματα – Τι αλλάζει για πελάτες και εργαζομένους
Η κουλτούρα του φιλοδωρήματος αποτελεί εδώ και δεκαετίες σχεδόν αναπόσπαστο κομμάτι της αμερικανικής εστίασης. Ωστόσο, ένας μικρός αλλά ολοένα πιο ορατός αριθμός εστιατορίων επιχειρεί να αλλάξει εκ βάθρων το μοντέλο: καταργεί τα tips, ενσωματώνει το πραγματικό κόστος εργασίας στις τιμές του καταλόγου και προσφέρει στο προσωπικό υψηλότερες, σταθερές αποδοχές . Η φιλοσοφία είναι απλή: ο πελάτης γνωρίζει από την αρχή πόσο θα πληρώσει, χωρίς να χρειάζεται να υπολογίσει επιπλέον 18%, 20% ή ακόμη περισσότερο για το προσωπικό. Παράλληλα, ο εργαζόμενος γνωρίζει τι θα εισπράξει στο τέλος της βάρδιας, ανεξάρτητα από την κίνηση του καταστήματος ή τη διάθεση των πελατών. Στην πράξη, όμως, η μετάβαση αποδεικνύεται πολύ πιο περίπλοκη. Τα εστιατόρια που επιλέγουν το μοντέλο χωρίς φιλοδώρημα καλούνται να αυξήσουν αισθητά τις αναγραφόμενες τιμές , γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι είναι ακριβότερα από τον ανταγωνισμό, ακόμη και όταν ο τελικός λογαριασμός παραμένει περίπου στα ίδια επίπεδα.…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο Newmoney.gr
Σχετικές ειδήσεις
Το Jackson Hole και η Federal Reserve
Ο Σεπτέμβριος πάντοτε φόβιζε και πάντοτε θα αποτελεί έναν μήνα-ορόσημο για το κλείσιμο του έτους. Η ψυχολογία των επενδυτών αποτελεί τον καταλύτη, καθώς το 99% των αγορών είναι ψυχολογία. Με τις ημερομηνίες-κλειδί του Σεπτεμβρίου να πλησιάζουν, οι επενδυτές καλούνται και πάλι να επιβιώσουν και αυτόν τον μήνα με προσδοκίες και προεξοφλήσεις που θα διατηρήσουν τα κεκτημένα. Γράφει ο Μιχάλης Τουτζιάρης.
Όχι άλλο επίδομα, επενδύστε στα παιδιά
Το σημαντικότερο πλεονέκτημα ενός χαρτοφυλακίου δεν είναι πάντοτε η υψηλότερη απόδοση, αλλά ο χρόνος που έχει στη διάθεσή του για να την ανατοκίσει. Ένα νεογέννητο διαθέτει αυτό το πλεονέκτημα σε ακραίο βαθμό. Μπορεί να ξεκινήσει με ελάχιστο κεφάλαιο, αλλά έχει μπροστά του περισσότερες από έξι δεκαετίες συσσώρευσης. Πάνω σε αυτή την απλή αρχή βασίζεται η ιδέα των Trump Accounts. Γράφει ο Δημοσθένης Τρίγγας.
Κινητήρας Φεράρι σε σασί Ζάσταβα
Η πολιτική λάσπη είναι προηγμένο τεχνολογικά προϊόν. Δεν προκύπτει από τον θυμό ενός υβριστή. Αυτός είναι ο τελικός εκτοξευτής. Τη λάσπη την κατασκευάζουν άλλοι: επιστήμονες λασπουργοί, που συστήνονται (και πληρώνονται) ως επικοινωνιολόγοι, εργάζονται στα επιτελεία των κομμάτων και μελετούν με προσοχή τη σύστασή της, για να έχει το καλύτερο αποτέλεσμα στον συγκεκριμένο στόχο. Υπάρχουν πολλά είδη λάσπης. Γράφει ο Θάνος Τζήμερος.