Ποιος μπορεί να «τραβήξει την πρίζα»; Το νομικό κενό στην Ελλάδα για το κώμα, την ευθανασία και το δικαίωμα στο τέλος της ζωής

Σε περιπτώσεις μακράς νοσηλείας και κωματώδους κατάστασης, υπάρχει δικαίωμα στην αυτοδιάθεση; Τι προβλέπει το ελληνικό δίκαιο για τους ασθενείς χωρίς συνείδηση, πότε μπορεί να διακοπεί μια μάταιη θεραπεία και γιατί η ευθανασία παραμένει απαγορευμένη. Ο θάνατος του Δημήτρη Κόκοτα, έπειτα από μια εξαιρετικά μακρά νοσηλεία που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2024, επαναφέρει με τον πιο οδυνηρό τρόπο μια συζήτηση που στην Ελλάδα δεν έχει γίνει σοβαρά σε ρυθμιστικό επίπεδο. Τι συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος παραμένει για μήνες ή χρόνια χωρίς δυνατότητα να επικοινωνήσει και να αποφασίσει για τον εαυτό του; Πόσο μπορεί και πρέπει η ιατρική να παρατείνει τη ζωή ενός ανθρώπου που δεν μπορεί πλέον να εκφράσει τη βούλησή του; Ποιος αποφασίζει για τη συνέχιση ή τη διακοπή μιας θεραπείας; Μπορούν οι συγγενείς να ζητήσουν να «τραβηχτεί η πρίζα»; Σε αυτή τη σύγκρουση μεταξύ ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας, η Ελλάδα δεν έχει ένα σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο, με αποτέλεσμα οι αποφάσεις να λαμβάνονται ad hoc και συχνά να δημιουργούνται ιδιαίτερα περίπλοκες και ηθικά αμφιλεγόμενες καταστάσεις. Μπορούν οι συγγενείς ή ο γιατρός να τραβήξουν την πρίζα;…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο MononewsΣχετικές ειδήσεις

Τα στοιχεία του πληθωρισμού έριξαν τη Wall
Με απώλειες έκλεισε σήμερα το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, στον απόηχο της δημοσιοποίησης νέων στοιχείων σχετικά με την πορεία του πληθωρισμού στις ΗΠΑ, τα οποία ήταν ελαφρώς υψηλότερα από τις… Τα στοιχεία του πληθωρισμού έριξαν τη Wall - Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Η υπερβάλλουσα αποζημίωση απόλυσης
Η καταβολή αποζημίωσης μεγαλύτερης από τη νόμιμη δεν αποτελεί από μόνη της ύποπτη, καταχρηστική ή μη αναγνωρίσιμη δαπάνη. Αντιθέτως, στην επιχειρηματική πρακτική αποτελεί συχνό και θεμιτό εργαλείο ομαλής λύσης εργασιακών σχέσεων, ιδίως σε περιπτώσεις αποχώρησης στελεχών, εσωτερικής αναδιάρθρωσης, προγραμμάτων εθελουσίας εξόδου, συναινετικής αποχώρησης ή αποφυγής εργατικών διαφορών. Γράφει ο Γιώργος Δαλιάνης.

Η τεχνητή νοημοσύνη καθιστά τις ανθρώπινες σχέσεις πιο πολύτιμες από ποτέ
Κάθε καινοτομία δημιουργεί νέες δυνατότητες - και νέα προβλήματα - που εμπνέουν την επόμενη γενιά επιχειρηματιών να δημιουργήσει. Οι σιδηρόδρομοι στα τέλη του 19ου αιώνα ένωσαν τη χώρα με τρόπους που πριν ήταν αδιανόητοι, αλλά απομόνωσαν όσους ζούσαν μακριά από τις γραμμές. Η αυτοκινητοβιομηχανία εμφανίστηκε για να εξυπηρετήσει τους ανθρώπους που οι σιδηρόδρομοι άφησαν πίσω. Ένας παρόμοιος κύκλος βρίσκεται σε εξέλιξη και σήμερα.