Η φρίκη ως θέαμα
Ένα αυτοκίνητο πατάει έναν σκύλο. Ένα ελικόπτερο πέφτει και οι επιβάτες σκοτώνονται. Μια κάμερα ασφαλείας καταγράφει επίθεση με μαχαίρι, ένα κινητό καταγράφει τροχαίο δυστύχημα, κάποιος ανεβάζει το βίντεο και, μέσα σε λίγες ώρες, η εικόνα έχει φτάσει παντού. Συχνά, αντί να προστρέξουν οι παριστάμενοι, θα ανασηκώσουν το τηλέφωνο για να καταγράψουν. Δηλαδή πέφτει κάποιος στον γκρεμό και ενδιαφέρει περισσότερο να υπάρχει το τεκμήριο της πτώσης παρά να αποτραπεί η πτώση. Η φρίκη καταγράφεται, ανεβαίνει στο διαδίκτυο και αναπαράγεται από τα μέσα ενημέρωσης μέχρι να εξαντληθεί η περιέργεια του κοινού. Τα μέσα ενημέρωσης γίνονται η ουρά των κοινωνικών δικτύων, με το δικαιολογητικό «αυτά θέλει ο κόσμος». Ο θάνατος, ο κίνδυνος και το ατύχημα τραβούν την προσοχή επειδή φοβίζουν. Αυτή η ικανοποίηση που υπήρχε κάποτε από τις ταινίες τρόμου και τα αστυνομικά μυθιστορήματα, πλέον παρέχεται από αληθινά περιστατικά. Πολύς κόσμος θέλει να δει τι συνέβη, να δει το αίμα, ακόμη κι όταν ξέρει ότι αυτό που θα δει θα τον αναστατώσει. Κοιτάζοντας μια καταστροφή προσπαθεί, συνειδητά ή όχι, να την καταλάβει.…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο Mononews
Σχετικές ειδήσεις
Με το βλέμμα στην Τουρκία, συνάντηση του Σύρου ΥΠΕΞ με τον αρχηγό της Μοσάντ –
Με τον αρχηγό της Μοσάντ, συναντήθηκε σήμερα στην Ιορδανία, ο Σύρος υπουργός Εξωτερικών δήλωσαν στο Γαλλικό Πρακτορείο μια διπλωματική πηγή και μια πηγή από τη συριακή κυβέρνηση, μερικές ημέρες έπειτα… Με το βλέμμα στην Τουρκία, συνάντηση του Σύρου ΥΠΕΞ με τον αρχηγό της Μοσάντ – - Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
Η "Γαλάζια Πατρίδα" προχωρά, τα "ήρεμα νερά" βουλιάζουν
Τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση επένδυσε πολιτικά στο αφήγημα των "ήρεμων νερών" στο Αιγαίο, παρουσιάζοντάς το ως μεγάλη διπλωματική επιτυχία και ως απόδειξη μιας νέας εποχής στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Όμως η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη. Μπορεί τα νερά να είναι ήρεμα στην επιφάνεια. Κάτω από αυτήν όμως η Τουρκία συνεχίζει συστηματικά να χτίζει τη δική της στρατηγική. Γράφει ο Δρ. Θωμάς Χατζηαθανασίου.
Υπέρ Μαντόνας
Πριν από πολλά-πολλά χρόνια, στις αρχές της δεκαετίας του 1970, η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος αποφάσισαν να παραθερίσουν μαζί με τον γιόκα τους στο Πήλιο. Για δύο εβδομάδες. Άντεξαν τελικά δυό μέρες. Έφυγαν σαν κυνηγημένοι. Δεν τους απογοήτευσε -κάθε άλλο- το πανέμορφο χωριό, η φιλοξενία, η κρυστάλλινη θάλασσα, οι τοπικές νοστιμιές… Όπου κι αν κάθονταν, όπου κι αν περπατούσαν, βρίσκονταν περικυκλωμένοι από λεφούσια θαυμαστών.