Όταν γνώρισα τον… Μπάμπη Κλάρα: Μια στοργική αγκαλιά για νέους συγγραφείς

Ta Neaπριν από 3 ώρες

Υπάρχουν κάποιοι ποιητές, συγγραφείς, δημοσιογράφοι αλλά και καλλιτέχνες που λογαριάζουν τη δουλειά τους (οι ίδιοι δεν τολμούν να τη χαρακτηρίσουν ως «έργο»), ως ένα είδος «επισκεπτηρίου» που πολύ σύντομα μάλιστα θα πάψει να λέει κάτι – χωρίς ωστόσο να τους ενοχλεί . Δεν αισθάνονται πως ήρθαν στον κόσμο αυτό για να παραμείνουν στη μνήμη των άλλων περισσότερο απ’ ό,τι άνθρωποι που καθώς υπήρξαν εστιάτορες, λαχειοπώλες, υφασματέμποροι, ή τσαγκάρηδες, δεν φιλοδόξησαν για τον εαυτό τους καμιά μορφή διάρκειας. Κι αν η αγωνία για να υπάρξει κανείς μετά τον θάνατό του, ό,τι κι αν έχει επιχειρήσει, παραμένει μια μορφή αρρώστιας, σίγουρα συνιστά μια ανεξαγόραστη υγεία να έχει συμφιλιωθεί, και μάλιστα χωρίς να έχουν προηγηθεί μελαγχολίες και αγωνίες, ότι δεν είναι παρά μόνον οι οικείοι του που θα τον θυμούνται – όσο ζουν και αυτοί.…

Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.

Διαβάστε στο Ta Nea

Κοινοποίηση

Η εφαρμογή μας

AI Compass: Βρες το σωστό AI μέσα σε δευτερόλεπτα

Η τεχνητή νοημοσύνη είναι παντού, αλλά είναι δύσκολο να ξέρεις ποιο εργαλείο ταιριάζει σε κάθε εργασία. Το AI Compass συγκρίνει 28+ μοντέλα για κείμενο, εικόνα, βίντεο, ήχο και κώδικα, με έτοιμα prompts και οδηγίες βήμα προς βήμα.

Κατέβασέ το στο App Store