Yunan Postası

Η μάχη για την ψυχή των Δημοκρατικών

Ta Neaχθες

« Πρέπει να κερδίσουμε τον Νοέμβριο, και να κερδίσουμε με μεγάλη διαφορά»: κανένα στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος δεν θα διαφωνούσε με τη δήλωση που έκανε στους «Financial Times» η κυβερνήτης της Βιρτζίνια, Αμπιγκεϊλ Σπάνμπεργκερ. Οι ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία να κατακτήσουν οι Δημοκρατικοί την πλειοψηφία στο Κογκρέσο και να ανασχέσουν την αυταρχική πορεία του Ντόναλντ Τραμπ . Κανονικά, δεν θα έπρεπε να δυσκολευτούν: ο Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με ιστορικά χαμηλά ποσοστά αποδοχής . Το θέμα είναι ότι, σύμφωνα με τις εθνικές δημοσκοπήσεις, και η δημοτικότητα του Δημοκρατικού Κόμματος έχει υποχωρήσει σε νέα χαμηλά. «Το πρόβλημα», δήλωσε η Σπάνμπεργκερ, «είναι ότι ο κόσμος δεν γνωρίζει απαραίτητα: τι είναι το Δημοκρατικό Κόμμα. Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είναι ο Ντόναλντ Τραμπ. Το Δημοκρατικό Κόμμα είναι ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων». Βασικά, αν κρίνει κανείς από τις προκριματικές εκλογές της Τρίτης για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν, το Δημοκρατικό Κόμμα μοιάζει να είναι χωρισμένο λίγο πολύ στα δύο ανάμεσα στην αριστερή (ή «προοδευτική», κατά την αμερικανική ορολογία) και την κεντρώα του πτέρυγα.…

Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.

Διαβάστε στο Ta Nea

Κοινοποίηση

Σχετικές ειδήσεις

Iefimeridaμόλις τώρα1 λ

Μυστράς: Έπρεπε να είχα δώσει μία πρέπουσα ταφή, λέει ο 55χρονος που έκρυβε τον νεκρό πατέρα του στον καταψύκτη

Νέα στοιχεία έρχονται στη δημοσιότητα αναφορικά με την υπόθεση στον Μυστρά όπου ο 55χρονος είχε αποκρύψει τη σορό του πατέρα του μέσα σε καταψύκτη, σε κλειστό ξενώνα της περιοχής. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του MEGA, ο 55χρονος μίλησε αποκλειστικά στο κανάλι και υποστήριξε ότι σήμερα αντιλαμβάνεται το λάθος της συμπεριφοράς του και επιμένει ότι δεν ενήργησε για οικονομικούς λόγους. «Ημέρα με την ημέρα συνειδητοποιώ πόσο λάθος ήταν η συμπεριφορά μου. Τα κίνητρά μου δεν ήταν οικονομικά. Έχτισα με τα ίδια μου τα χέρια τον ξενώνα στον Μυστρά. Δεν είχα ανάγκη. Έπρεπε να είχα δώσει μία πρέπουσα ταφή και στον πατέρα μου, όπως είχα κάνει και στη μητέρα μου. Όταν έχασα τον πατέρα μου ήμουν πολύ συντετριμμένος. Δεν είχα άλλον άνθρωπο στη ζωή, κοντινό. Τους αγαπούσα παθολογικά και δεν μπόρεσα να δεχτώ τον θάνατο του πατέρα μου», τονίζει ο ίδιος. «Λάμβανε φαρμακευτική βοήθεια» Σύμφωνα με τον δικηγόρο του 55χρονου ο εντολέας του λάμβανε φαρμακευτική αγωγή, ενώ επικαλέστηκε σχετικές ιατρικές γνωματεύσεις και συνταγογραφήσεις. «Υπάρχουν ιατρικές γνωματεύσεις, υπάρχουν συνταγογραφήσεις. Λάμβανε φαρμακευτική βοήθεια. Ενδεχομένως δεν ήταν αρκετή αυτή την οποία λάμβανε.…

Iefimeridaμόλις τώρα1 λ

Ο skater που έγινε διεθνής σεφ -Ο John Σκοτίδας, με μια θεϊκή παέγια, έκανε τη Λίμνη Βουλιαγμένης νεανικό στέκι

Ο διεθνής σεφ John Σκοτίδας ανανέωσε έξυπνα το μενού του εστιατορίου AbraOvata στη Λίμνη της Βουλιαγμένης, με μια fine comfort φιλοσοφία, κάνοντας το δείπνο πάνω στο ντεκ μοναδική εμπειρία. Μοιράζεσαι με την παρέα σου καταπληκτικά πιάτα, όπως η εκπληκτική του παέγια, σαν να είσαι σε νησί! Με καίριες πινελιές και μια έξυπνη προσέγγιση ο σεφ John Σκοτίδας άλλαξε το μενού του AbraOvata, δημιουργώντας έτσι μια νέα συνθήκη ώστε το εστιατόριο να δείχνει πιο ζωηρό, funky και παρεΐστικο. Πράγματι η ευφυής στροφή σε πιάτα που ακολουθούν περισσότερο την κουλτούρα του sharing -όπως η πιατέλα με τα μύδια και τα κομμάτια ψωμιού που κολυμπούν μέσα σε μια εθιστική σάλτσα βουτύρου με περουβιανό πιπέρι τσίλ ή μια λιχούδικη παέγια που σερβίρεται θεϊκά καραμελωμένη σε ένα μεγάλο ταψί θεαματικά στο κέντρο του τραπεζιού-, απέδωσε: το εστιατόριο της Λίμνης Βουλιαγμένης έχει γίνει ένα κοσμοπολίτικο στέκι που φέρνει την αύρα του νησιού στα νότια προάστια της Αθήνας.…

Philenewsπριν από 1 ώρα1 λ

Ο ταύρος της δημιουργίας

Το ντοκιμαντέρ της Εύας Στεφανή «Η Καρδιά του Ταύρου» μας ταξιδεύει στην καρδιά της καλλιτεχνικής δημιουργίας, με οδηγό τον Δημήτρη Παπαϊωάννου. Το κρυμμένο νόημα Η εξοικείωσή μου με το χορευτικό σύμπαν του Δημήτρη Παπαϊωάννου χρονολογείται από το μακρινό 1993 και την αριστουργηματική «Μήδεια». Θυμάμαι ακόμη τους τελετουργικούς ναύτες, βγαλμένους από πίνακα του Τσαρούχη. Την κόρη του βασιλιά της Κολχίδας, να σπάζει τα πήλινα μωρά της σε χίλια κομμάτια. Εικόνες που ανήκουν στην αιωνιότητα, από όπου αντλεί και έλκεται η αληθινή τέχνη. Αν όχι, ξεγελιέται από το τεχνητό φως, πιάνεται στα δίχτυα του σαν την νυχτοπεταλούδα. «Εγκάρσιος Προσανατολισμός»: το φαινόμενο ενέπνευσε την ομώνυμη παράσταση του Παπαϊωάννου, αλλά και την ταινία «Η Καρδιά του Ταύρου» διά χειρός Εύας Στεφανή . Πώς να ξεχωρίσεις το αληθινό από το κίβδηλο φως, την πραγματική τέχνη από την ψεύτικη; Και ποια είναι η ενδεδειγμένη διαδικασία για να φτάσεις κοντύτερα στον ήλιο, χωρίς να κάψεις τα φτερά σου σαν τον Ίκαρο; Το ίδιο το φως, ποια ομορφιά και ποια αλήθεια εκπροσωπεί; Μπορεί, άραγε, να γίνει ελκυστικό και απωθητικό ταυτόχρονα; Μεγαλειώδες κι ορμητικό σαν χείμαρρος, απειλητικό και αρχέγονο, σαν ταύρος μινωικός;…