90 χρόνια ελληνικού φασισμού
Από μία άποψη, η σύγχρονη εποχή αρχίζει κατά την περίοδο από το 1922 έως το 1933 – από τότε δηλαδή που ο φασισμός και ο ναζισμός άρχισαν να είναι κυρίαρχοι στην Ιταλία και στη Γερμανία αντίστοιχα. Νομίζω ότι θα μπορούσαμε να δεχτούμε κάτι τέτοιο, αν συμφωνήσουμε ότι η διάκριση μεταξύ νεωτερικότητας και σύγχρονης εποχής συνίσταται στο ότι η δεύτερη δεν είναι παρά η ιστορική δοκιμασία των προϋποθέσεων της πρώτης. Και ότι η πρώτη δεν είναι απλώς μια ιστορική περίοδος, την έναρξη της οποίας όλοι, με λίγο-πολύ αυθαίρετο τρόπο, τοποθετούν κάπου μεταξύ Αναγέννησης και Βιομηχανικής Επανάστασης, αλλά μια κοινωνική, πολιτική και διανοητική κατάσταση που συναντάμε στην ιστορία της Δύσης και που ορίζεται επί τη βάσει του πλέγματος λόγων και πρακτικών που συναποτελούν τον Διαφωτισμό. Η ιστορική δοκιμασία των προϋποθέσεων της νεωτερικότητας ως κατάστασης Διαφωτισμού, από την επικράτηση του φασισμού και του ναζισμού κι έπειτα, ποτέ δεν έπαψε να ισχύει. Ακόμη και μετά την ήττα του χιτλερικού ναζισμού στο τέλος του Β’…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο EfSyn
Σχετικές ειδήσεις
Δολοφονία διασώστριας στη Σύρο: Προφυλακιστέος ο 41χρονος βασικός κατηγορούμενος
Νέα διάσταση στο θρίλερ με τη δολοφονία της 41χρονης διασώστριας στη Σύρο , καθώς, το μεσημέρι της Τρίτης αποφασίστηκε η προφυλάκιση του 41χρονου βασικού κατηγορούμενου. Σε μια υπόθεση γεμάτη ερωτήματα και ανατροπής, ο άνδρας οδηγήθηκε σήμερα ενώπιον του δικαστικού συμβουλίου, το οποίο και αποφάσισε την προφυλάκισή του μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα και να αποσαφηνιστούν πλήρως οι συνθήκες θανάτου της διασώστριας. Υπενθυμίζεται ότι η ανακρίτρια είχε εισηγηθεί την προσωρινή κράτηση του 41χρονου, όμως η εισαγγελέας είχε προτείνει τον κατ’ οίκον περιορισμό, επικαλούμενη αμφιβολίες που εξακολουθούν να υπάρχουν ως προς την υπόθεση. Μετά από τη διαφωνία τους είχε αποφασιστεί να τεθεί σε κατ’ οίκον περιορισμό και τις τελικές αποφάσεις να τις λάβει το δικαστικό συμβούλιο. Για συνέργεια στον θάνατο της διασώστριας κατηγορείται και η σύζυγος του 41χροου, η οποία παραμένει ελεύθερη με περιοριστικούς όρους.
Τραγωδία στη Θέουτα: Στους 75 οι νεκροί μετανάστες – Αλληλεγγύη στην Ισπανία από τους ΥΠΕΞ της Ε.Ε.
Λίγες ημέρες μετά την διπλωματική πόλωση που έφεραν οι εικόνες από τη Θέουτα και τους χιλιάδες μετανάστες που πέρασαν από το Μαρόκο σε ισπανικό έδαφος , οι υπουργοί Εσωτερικών της Ε.Ε. εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους προς τη Μαδρίτη. «Η ΕΕ είναι ενωμένη και έτοιμη να υποστηρίξει την Ισπανία και να προστατεύσει τα εξωτερικά μας σύνορα από την παράνομη μετανάστευση» τονίζεται στην ανακοίνωση του Συμβουλίου με τα βασικά συμπεράσματα της έκτακτης τηλεδιάσκεψης των υπουργών Εσωτερικών της ΕΕ, η οποία διήρκεσε περίπου δυόμισι ώρες. Επισημαίνεται, επίσης, ότι «τα κράτη μέλη και οι συνδεδεμένες χώρες Σένγκεν εξέφρασαν ενωμένα την έντονη αλληλεγγύη τους προς την Ισπανία και εξήραν την άμεση και αποτελεσματική αντίδραση των ισπανικών αρχών», εκφράζοντας παράλληλα τη θλίψη τους για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους κατά την προσπάθεια διέλευσης. Παράλληλα, με βάση την ενημέρωση που παρείχαν η Ισπανία και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σημειώνεται ότι «η συντριπτική πλειονότητα των μεταναστών που εισήλθαν παράτυπα στη Θέουτα έχει ήδη επιστραφεί, ενώ δεν καταγράφηκε μετακίνησή τους προς την ηπειρωτική Ισπανία ή άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ».…
Η αγγλική Φιλαρμόνια υπό διεύθυνση Καβάκου
Το Σάββατο 9/5/2026, η αγγλική Ορχήστρα Φιλαρμόνια υπό τον Λεωνίδα Καβάκο ως αρχιμουσικό έδωσε στο κρατικό Μέγαρο Μουσικής μια συναυλία με έργα κεντροευρωπαϊκού ρομαντικού ρεπερτορίου, που άφησε τίποτε λιγότερο από άριστες εντυπώσεις με ξαφνιαστικά δεσπόζουσα αυτήν της εξαιρετικής ποιότητας του ήχου του βρετανικού συνόλου. Η συναυλία δόθηκε με αφορμή τον εορτασμό της Ημέρας της Ευρώπης και στο πλαίσιο συνεργασίας με την Ακαδημία Αθηνών που φέτος συμπλήρωσε 100 χρόνια ζωής. Να προσθέσουμε εδώ ότι η μεγάλη αίθουσα ήταν κατάμεστη από ένα ακροατήριο σαφώς διαφορετικό του συνήθους, ακροατήριο που θύμισε παλιές εποχές (ανέμελης) δόξης… Η βραδιά ξεκίνησε με την εισαγωγή στην όπερα «Βάντα» (1879) του Ντβόρζακ. Εργο κάπως μεγαλόφωνης ρητορείας, με απερίφραστα εμβατηριακές εξάρσεις και ωραίες μελωδικές στιγμές, παίχτηκε με τη δέουσα ορμή και εξωστρέφεια. Ακολούθησε αμέσως το μοναδικό «Κοντσέρτο για τσέλο» (1850) του Σούμαν. Σολίστας ήταν Κίαν Σολτάνι, ο οποίος πρόσφερε μια μοναδικής ευαισθησίας και ποιότητας ερμηνεία.…