Ποιος τύπος καφέ καθυστερεί τη βιολογική γήρανση
Νέα μελέτη εξετάζει πώς ο τρόπος παρασκευής του καφέ συνδέεται με τη βιολογική γήρανση και ποια επιλογή φαίνεται να έχει το αντιγηραντικό προβάδισμα Το πρωινό ξυπνητήρι χτυπά, το νερό ζεσταίνεται και η γνώριμη μυρωδιά του καφέ γεμίζει την κουζίνα. Για άλλους, η διαδικασία περιλαμβάνει φίλτρο, κόκκους και λίγα λεπτά αναμονής. Για άλλους, μία κουταλιά στιγμιαίου καφέ και ζεστό νερό αρκούν για να ξεκινήσει η ημέρα. Η επιλογή αυτή μπορεί να γίνεται κυρίως για λόγους γεύσης ή ευκολίας, ωστόσο νέα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι ο τρόπος παρασκευής ίσως συνδέεται και με τον ρυθμό της βιολογικής γήρανσης . Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό npj Science of Food, οι άνθρωποι που κατανάλωναν καφέ φίλτρου εμφάνιζαν χαμηλότερα επίπεδα επιτάχυνσης της βιολογικής ηλικίας . Αντίθετα, η κατανάλωση στιγμιαίου καφέ συνδέθηκε με ελαφρώς ταχύτερη βιολογική γήρανση. Η συσχέτιση γινόταν εντονότερη όσο αυξανόταν η κατανάλωση, με τις μεγαλύτερες διαφορές να καταγράφονται σε όσους έπιναν περισσότερα από τρία φλιτζάνια την ημέρα.…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο Cyprus Times
Σχετικές ειδήσεις
Κι αν ο Νόλαν «γύριζε» τις Σταυροφορίες;
Η εξιστόρηση των Σταυροφοριών κινδυνεύει συχνά από το σύνδρομο των δύο άκρων: είτε της στεγνής καταγραφής ημερομηνιών και δυναστειών είτε της απλουστευτικής -χολιγουντιανού τύπου- αφήγησης περί «σύγκρουσης πολιτισμών». Ο Νταν Τζόουνς, από τους πιο χαρισματικούς εκλαϊκευτές της μεσαιωνικής Ιστορίας στον αγγλόφωνο κόσμο, καταφέρνει στο βιβλίο του «Σταυροφόροι: Η επική ιστορία των πολέμων για τους Αγίους Τόπους» (εκδ. Utopia, μτφ. Μάριος Κουτσούκος, 2026), να καταργήσει αυτό το δίλημμα. Προσφέρει, αντιθέτως, μια αφήγηση που διαβάζεται σαν μεγάλο αφήγημα, διατηρώντας ταυτόχρονα την ιστοριογραφική αυστηρότητα που απαιτεί το θέμα. Αν και η κλασική περιοδολόγηση των Σταυροφοριών ταυτίζεται συνήθως με την ομιλία του Πάπα Ουρβανού Β΄ το 1095 και την πτώση της Άκρας το 1291, ο Τζόουνς διευρύνει αισθητά τα χρονικά και γεωγραφικά όρια. Ξεκινά από τις ρίζες των χριστιανο-μουσουλμανικών εντάσεων τον 11ο αιώνα (ακόμη και με αναφορές στην αραβική κατάκτηση της Σικελίας) και φτάνει μέχρι το 1492, με την ολοκλήρωση της Reconquista στην Ιβηρική Χερσόνησο και το ταξίδι του Χριστόφορου Κολόμβου — ο οποίος έπλεε προς τον Νέο Κόσμο διακατεχόμενος από το μεσαιωνικό όραμα της ανάκτησης της Ιερουσαλήμ.…