Το θρίλερ της Κυψέλης με την Βρετανίδα – «Ο άστεγος Μάρκος» και οι μαρτυρίες για μία παλαιότερη επίθεση

Νέα στοιχεία έρχονται στο φως γύρω από την υπόθεση της 38χρονης Βρετανίδας, η οποία εντοπίστηκε νεκρή μέσα σε βαλίτσα σε εγκαταλελειμμένο κτίριο στην Κυψέλη, με τις αστυνομικές Αρχές να επικεντρώνουν πλέον τις έρευνές τους σε έναν συγκεκριμένο άνδρα, γνωστό με το μικρό όνομα «Μάρκος». Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδουν και βρετανικά μέσα ενημέρωσης, ο άνδρας είναι άστεγος, φέρει πολλά τατουάζ στα χέρια και φέρεται να διέμενε στο ίδιο εγκαταλελειμμένο κτίριο όπου βρέθηκε η σορός της άτυχης γυναίκας στις 18 Ιουλίου. Στο μικροσκόπιο των ερευνών ένας άστεγος με πολλά τατουάζ Όπως αναφέρει δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας The Independent, ο ύποπτος φέρεται να είχε απασχολήσει και στο παρελθόν, καθώς υπάρχουν μαρτυρίες ότι είχε επιχειρήσει να επιτεθεί σε γυναίκα υπό την απειλή μαχαιριού. Κάτοικος της περιοχής, μιλώντας στους The Times, αποκάλυψε ότι αστυνομικοί τον αναζήτησαν προκειμένου να συλλέξουν πληροφορίες για τον συγκεκριμένο άνδρα. «Η αστυνομία με ρώτησε αν τον είχα δει τις τελευταίες ημέρες και μου εξήγησε ότι η έρευνα αφορά τη Βρετανίδα […]
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο NewsbeastΣχετικές ειδήσεις



Κι αν ο Νόλαν «γύριζε» τις Σταυροφορίες;
Η εξιστόρηση των Σταυροφοριών κινδυνεύει συχνά από το σύνδρομο των δύο άκρων: είτε της στεγνής καταγραφής ημερομηνιών και δυναστειών είτε της απλουστευτικής -χολιγουντιανού τύπου- αφήγησης περί «σύγκρουσης πολιτισμών». Ο Νταν Τζόουνς, από τους πιο χαρισματικούς εκλαϊκευτές της μεσαιωνικής Ιστορίας στον αγγλόφωνο κόσμο, καταφέρνει στο βιβλίο του «Σταυροφόροι: Η επική ιστορία των πολέμων για τους Αγίους Τόπους» (εκδ. Utopia, μτφ. Μάριος Κουτσούκος, 2026), να καταργήσει αυτό το δίλημμα. Προσφέρει, αντιθέτως, μια αφήγηση που διαβάζεται σαν μεγάλο αφήγημα, διατηρώντας ταυτόχρονα την ιστοριογραφική αυστηρότητα που απαιτεί το θέμα. Αν και η κλασική περιοδολόγηση των Σταυροφοριών ταυτίζεται συνήθως με την ομιλία του Πάπα Ουρβανού Β΄ το 1095 και την πτώση της Άκρας το 1291, ο Τζόουνς διευρύνει αισθητά τα χρονικά και γεωγραφικά όρια. Ξεκινά από τις ρίζες των χριστιανο-μουσουλμανικών εντάσεων τον 11ο αιώνα (ακόμη και με αναφορές στην αραβική κατάκτηση της Σικελίας) και φτάνει μέχρι το 1492, με την ολοκλήρωση της Reconquista στην Ιβηρική Χερσόνησο και το ταξίδι του Χριστόφορου Κολόμβου — ο οποίος έπλεε προς τον Νέο Κόσμο διακατεχόμενος από το μεσαιωνικό όραμα της ανάκτησης της Ιερουσαλήμ.…