Λέκκας για φωτιές: «Υπάρχει ένα εκρηκτικό κοκτέιλ» – Γιατί γιγαντώνονται οι φλόγες
Ακραίες πυρκαγιές τείνουν να γίνουν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΟΑΣΠ και καθηγητή Γεωλογίας, Ευθύμη Λέκκα. Ο ίδιος επισημαίνει ότι ο συνδυασμός των ακραίων καιρικών συνθηκών με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εδάφους δημιουργεί ένα «εκρηκτικό κοκτέιλ» που δυσχεραίνει σημαντικά την κατάσβεση των μεγάλων πυρκαγιών . Όπως ανέφερε, «υπάρχει ένα εκρηκτικό κοκτέιλ, το οποίο συντίθεται από παράγοντες που είναι όλοι αρνητικοί. Καθοριστικό στοιχείο στην εξέλιξη της πυρκαγιάς είναι ότι δεν μπορούν να επιχειρήσουν τα εναέρια μέσα. Αυτό αφαιρεί τουλάχιστον το 50% των δυνατοτήτων που έχουμε για την αντιμετώπισή της» . Σύμφωνα με τον κ. Λέκκα, οι θυελλώδεις άνεμοι και οι ιδιαίτερες συνθήκες που αναπτύσσονται στο μέτωπο της φωτιάς διαμορφώνουν ένα εξαιρετικά επικίνδυνο περιβάλλον. Επεσήμανε πως «δεν μπορούμε να παρέμβουμε στην ένταση του ανέμου ούτε στα θερμοδυναμικά φαινόμενα που αναπτύσσονται μέσα στην πυρκαγιά. Τα φαινόμενα αυτά γιγαντώνουν τις φλόγες και δημιουργούν ένα ιδιαίτερο μικροκλίμα. Σε πολλές περιπτώσεις κανείς δεν μπορεί να προσεγγίσει ούτε σε απόσταση χιλίων μέτρων, γιατί το θερμικό φορτίο είναι τεράστιο» .…
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο Ta Nea
Σχετικές ειδήσεις
Κι αν ο Νόλαν «γύριζε» τις Σταυροφορίες;
Η εξιστόρηση των Σταυροφοριών κινδυνεύει συχνά από το σύνδρομο των δύο άκρων: είτε της στεγνής καταγραφής ημερομηνιών και δυναστειών είτε της απλουστευτικής -χολιγουντιανού τύπου- αφήγησης περί «σύγκρουσης πολιτισμών». Ο Νταν Τζόουνς, από τους πιο χαρισματικούς εκλαϊκευτές της μεσαιωνικής Ιστορίας στον αγγλόφωνο κόσμο, καταφέρνει στο βιβλίο του «Σταυροφόροι: Η επική ιστορία των πολέμων για τους Αγίους Τόπους» (εκδ. Utopia, μτφ. Μάριος Κουτσούκος, 2026), να καταργήσει αυτό το δίλημμα. Προσφέρει, αντιθέτως, μια αφήγηση που διαβάζεται σαν μεγάλο αφήγημα, διατηρώντας ταυτόχρονα την ιστοριογραφική αυστηρότητα που απαιτεί το θέμα. Αν και η κλασική περιοδολόγηση των Σταυροφοριών ταυτίζεται συνήθως με την ομιλία του Πάπα Ουρβανού Β΄ το 1095 και την πτώση της Άκρας το 1291, ο Τζόουνς διευρύνει αισθητά τα χρονικά και γεωγραφικά όρια. Ξεκινά από τις ρίζες των χριστιανο-μουσουλμανικών εντάσεων τον 11ο αιώνα (ακόμη και με αναφορές στην αραβική κατάκτηση της Σικελίας) και φτάνει μέχρι το 1492, με την ολοκλήρωση της Reconquista στην Ιβηρική Χερσόνησο και το ταξίδι του Χριστόφορου Κολόμβου — ο οποίος έπλεε προς τον Νέο Κόσμο διακατεχόμενος από το μεσαιωνικό όραμα της ανάκτησης της Ιερουσαλήμ.…