Οι πρώτες δηλώσεις του Τάσου Χαλκιά μετά την καταστροφή του σπιτιού του στο Πόρτο Γερμενό: Πήγε στράφι το αίμα που έχυσα
Αφορά τον προσωπικό μου μόχθο, έτσι είναι άλλα 200 σπίτια μαζί με το δικό μου που κάηκαν, τόνισε ο ηθοποιός
Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.
Διαβάστε στο Protothema
Ίδια είδηση, διαφορετική ματιά
Πώς κάλυψαν την ίδια είδηση άλλες εφημερίδες:
Σχετικές ειδήσεις
Κι αν ο Νόλαν «γύριζε» τις Σταυροφορίες;
Η εξιστόρηση των Σταυροφοριών κινδυνεύει συχνά από το σύνδρομο των δύο άκρων: είτε της στεγνής καταγραφής ημερομηνιών και δυναστειών είτε της απλουστευτικής -χολιγουντιανού τύπου- αφήγησης περί «σύγκρουσης πολιτισμών». Ο Νταν Τζόουνς, από τους πιο χαρισματικούς εκλαϊκευτές της μεσαιωνικής Ιστορίας στον αγγλόφωνο κόσμο, καταφέρνει στο βιβλίο του «Σταυροφόροι: Η επική ιστορία των πολέμων για τους Αγίους Τόπους» (εκδ. Utopia, μτφ. Μάριος Κουτσούκος, 2026), να καταργήσει αυτό το δίλημμα. Προσφέρει, αντιθέτως, μια αφήγηση που διαβάζεται σαν μεγάλο αφήγημα, διατηρώντας ταυτόχρονα την ιστοριογραφική αυστηρότητα που απαιτεί το θέμα. Αν και η κλασική περιοδολόγηση των Σταυροφοριών ταυτίζεται συνήθως με την ομιλία του Πάπα Ουρβανού Β΄ το 1095 και την πτώση της Άκρας το 1291, ο Τζόουνς διευρύνει αισθητά τα χρονικά και γεωγραφικά όρια. Ξεκινά από τις ρίζες των χριστιανο-μουσουλμανικών εντάσεων τον 11ο αιώνα (ακόμη και με αναφορές στην αραβική κατάκτηση της Σικελίας) και φτάνει μέχρι το 1492, με την ολοκλήρωση της Reconquista στην Ιβηρική Χερσόνησο και το ταξίδι του Χριστόφορου Κολόμβου — ο οποίος έπλεε προς τον Νέο Κόσμο διακατεχόμενος από το μεσαιωνικό όραμα της ανάκτησης της Ιερουσαλήμ.…