Όψεις (και απώσεις) του ελληνικού θέρους

Ta Neaπριν από 7 ώρες

Οι χαρές του θέρους στην καθ’ ημάς κουλτούρα παλαιόθεν συνδέονταν με την απελευθέρωση των αισθήσεων, ενίοτε και των ηθών, με το μεσογειακό φως, το κολύμπι, την επαφή με τη φύση, τη μυρωδιά από το γιασεμί και τη ρίγανη, τα τζιτζίκια, και κυρίως με την απλότητα των διακοπών, με υπαίθρια πανηγύρια και έναστρα βράδια. Αυτές οι χαρές, ακόμη κι αν δεν έχουν αποτυπωθεί στη μνήμη, υπάρχουν στη λογοτεχνία μας· στα χαρακτηριστικά έργα της ξεχωρίζει το χρονογράφημα «Καλοκαίρι στην Αθήνα» του Γρηγορίου Ξενόπουλου (1867-1951), στο οποίο υπογραμμίζεται η απομίμηση του συνήθειου των διακοπών (vacances) από τους πιθηκίζοντες ιθαγενείς. Υπάρχει αλώβητο εσαεί το καλοκαίρι στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη (1951-1911), στα ερωτικά και λυρικά διηγήματά του, όπου η φύση της Σκιάθου μετατρέπεται σε σκηνικό άδολου ερωτισμού, νεανικού πόθου και ειδυλλιακής ονειροπόλησης.…

Αυτό είναι μια σύνοψη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην αρχική πηγή.

Διαβάστε στο Ta Nea

Κοινοποίηση

Η εφαρμογή μας

AI Compass: Βρες το σωστό AI μέσα σε δευτερόλεπτα

Η τεχνητή νοημοσύνη είναι παντού, αλλά είναι δύσκολο να ξέρεις ποιο εργαλείο ταιριάζει σε κάθε εργασία. Το AI Compass συγκρίνει 28+ μοντέλα για κείμενο, εικόνα, βίντεο, ήχο και κώδικα, με έτοιμα prompts και οδηγίες βήμα προς βήμα.

Κατέβασέ το στο App Store