Επικοινωνιακή διαχείριση μιας σοβαρής υπόθεσης
Το έγκλημα της Marfin αποτελεί εδώ και 16 χρόνια μία χαίνουσα πληγή στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας και της ελληνικής δικαιοσύνης. Δεκαέξι χρόνια μετά η υπόθεση ξανανοίγει δικαστικά για τέταρτη φορά κι ενώ έχει προηγηθεί μια ομόφωνα απαλλακτική απόφαση για προγενέστερα κατηγορηθέντες. Η ευφορία, ωστόσο, και οι πανηγυρικού τύπου δηλώσεις που συνόδευσαν τις πρόσφατες συλλήψεις, ανθρώπων πού ανακηρύχθηκαν a priori ένοχοι , μάλλον πρέπει να μας καταστήσουν σκεπτικούς παρά ανακουφισμένους. Και τούτο διότι τα ανώνυμα e-mail ως πηγή των πληροφοριών, η επεξεργασία στοιχείων με τη χρήση AI , οι διαρροές για ταυτοποίηση των κατηγορουμένων με βάση τον «σωματότυπο, τη στάση του σώματος και τα μαλλιά» ή τα χαρακτηριστικά του… σακιδίου ενός εξ αυτών, αποτελούν «στοιχεία» που προκαλούν το μειδίαμα κάθε έμπειρου ποινικολόγου. Από την πλευρά, ωστόσο, των θυμάτων και των συγγενών αυτών ουδέν μειδίαμα δύναται να προκληθεί, τουναντίον, όπως ευστόχως ανέφερε από την πρώτη στιγμή η παθούσα κ. Καραγιάννη , η είδηση της προκάλεσε ταραχή και επιφυλακτικότητα, όπως και οργή προ του ενδεχομένου να χρησιμοποιηθεί η τραγωδία για πολιτικούς λόγους.…
