Το μυστήριο του εαυτού
«Η γυναίκα που τρέμει» δεν είναι αυτοβιογραφικό βιβλίο ούτε ψυχαναλυτικό δοκίμιο, η συγγραφέας δεν καταπιάνεται με την ημερολογιακή καταγραφή της ασθένειάς της ούτε επιχειρεί να την ερμηνεύσει. Πρόκειται, μάλλον, για ένα υβριδικό βιβλίο όπου η προσωπική εμπειρία, η επιστημονική έρευνα, η φιλοσοφία και η λογοτεχνική αφήγηση συναντιούνται γύρω από ένα επίμονο υπαρξιακό ερώτημα: ποιος ελέγχει ποιον – το σώμα τον νου ή ο νους το σώμα; Ή, όπως το θέτει η ίδια: «Ποια είμαι τέλος πάντων; Τι ξέρω πραγματικά για τον εαυτό μου;…: Τι είναι το σώμα και τι είναι ο νους; Είναι ο καθένας μας ένα ον μοναδικό ή ένα ον πολλαπλό; Πώς θυμόμαστε τα πράγματα και πώς τα ξεχνάμε; Η παρατήρηση της παθολογίας μου αποδεικνύεται μια περιπέτεια στην ιστορία της εμπειρίας και της αντίληψης». Ένα συγκλονιστικό περιστατικό είναι η αιτία τής εν λόγω έρευνας. Δύο χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα της, η Χούστβεντ ανεβαίνει στο βήμα για να εκφωνήσει μια επιμνημόσυνη ομιλία. Ξαφνικά το σώμα της αρχίζει να τρέμει ανεξέλεγκτα, σαν να έχει υποστεί ηλεκτροπληξία. Το επεισόδιο επαναλαμβάνεται σε δημόσιες εμφανίσεις, σε ταξίδια, σε ανύποπτες στιγμές.…
