Από τις οθόνες στους δρόμους
Φαίνεται πως η γενιά Ζ και οι πρακτικές της θα μας απασχολούν για καιρό. Και δικαιολογημένα καθώς έπειτα από δεκαετίες μια ηλικιακή ομάδα με ισχυρές, κοινές γενεακές αγωνίες και συμπαγή κοινωνικά χαρακτηριστικά διεκδικεί πολιτική και πολιτισμική ορατότητα. Η γενιά της ψηφιακής τεχνολογίας και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης βαπτίζεται πολιτικά στους δρόμους. Με τον τρόπο αλλά και τα μέσα της. Στις πρόσφατες κινητοποιήσεις σε Γαλλία, Ιταλία, Αλβανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες οι λογαριασμοί των νέων στα social media πήραν φωτιά. Η ψηφιακή αλληλεπίδραση είχε και οργανωτική διάσταση. Οι εφαρμογές TikTok, WhatsApp, Telegram και Snapchat χρησιμοποιήθηκαν για τη δικτύωση και τον συντονισμό. Εικόνες που καταγράφηκαν στα κινητά – αυτοσχέδια καλλιτεχνικά χάπενινγκ και συμβολικές χειρονομίες ειρηνικής διαμαρτυρίας – διεμβόλισαν την τηλεοπτική-συστημική έμφαση στη βία και τις λεηλασίες καταστημάτων και δημόσιων κτιρίων. Αν η Αραβική Ανοιξη (2011), στην εποχή των μπλόγκερ και του Twitter, θεωρήθηκε η πρώτη ψηφιακή εξέγερση, σήμερα η γοητεία και ο ρόλος των social επαναφέρουν τα επιχειρήματα ενός τεχνοοπτιμισμού με χειραφετητικές δυνατότητες. Είναι όμως έτσι;…
